Na het zien van de film Tirza, op een maandagavond, zijn wij nu twee dagen aan het drinken, roken en verplichtingen niet aan het nakomen. Zo hebben wij ons beiden al twee dagen ziek gemeld van ons werk. Het schuldgevoel stijgt met het uur. Zodat we iedere dag eerder beginnen met drinken. Kan dit gedrag te maken hebben met het verhaal van uw hand? Ik durf uw boeken niet meer te lezen.
S. en E.

U wilt toch niet beweren dat u anders niet rookt en drinkt?

De moordenaar van John Lennon beweerde inspiratie te hebben gevonden in het werk van Salinger. Het is de vraag in hoeverre ik verantwoordelijk ben voor de film, maar zelfs als ik de verantwoordelijkheid daarvoor op me neem - ik heb niets tegen de film - dan nog stel ik mij op het standpunt dat u zich niet moet verschuilen achter films of boeken wanneer u zich schuldig voelt over uw overgave aan het genot.

Als het gaat om bandeloos drinken en roken raad ik u trouwens de prachtige film Le mari de la coiffeuse van Patrice Leconte aan.

Ik vind Wim de Jong, columnist van de Volkskrant, een enorm saaie burgerlul en laat hem dat graag weten.
Deze week heeft hij naar aanleiding van mijn e-mails zelfs een column aan het begrip burgerlul gewijd, ik voel me dan ook zeer gevleid.
Wel ontkent hij er één te zijn.
In de column van deze week vermeldt hij dat hij kinderkleertjes koopt bij Zara en daar bij het aanzien van een leren broek met weemoed terugdenkt aan zijn 'no future-periode'.
Ik zie dat als een bewijs dat ik toch wel degelijk gelijk heb en zou hem dat graag mededelen maar hij heeft mijn mailadres geblokt.
Nu al, na twee e-mails!
Wat karakterloos.
Ik kan mij op deze wijze ook niet verdedigen tegen zijn beschuldiging dat ik de MSN-tongsmiley te veel gebruik.
Ik vind namelijk van niet.
Via welke weg kan ik hem dit nog duidelijk maken?
Mevrouw I. Sloof uit Amsterdam

Ik vind het lastig om iets over Wim de Jong te zeggen. Ooit was Wim de Jong televisierecensent bij de Volkskrant. In die hoedanigheid plaatste hij enkele kritische kanttekeningen bij het programma R.A.M., waaraan ik meewerkte. In de VPRO Gids schreef ik toen wat onaardige dingen over de heer De Jong. Dat had ik niet moeten doen.

Verder probeer ik als vaste medewerker van de Volkskrant die krant van a tot z te lezen (waarmee niet is gezegd dat ik NRC Handelsblad niet van a tot z lees) maar zelfs ik sla wel eens een rubriek over. Misschien wel omdat mijn no future-periode nog altijd gaande is. Of beter gezegd de naam van mijn periode luidt: 'no past, no future'.

Verder ontgaat het me waarom u zo geobsedeerd bent door de heer De Jong. Hebt u seks met hem gehad? Of verlangt u daarnaar?

Ik word gek van de kat die kotsend op de bank ligt of mijn tapijt onderpist. Hij heeft last van een soort huidziekte waardoor hij steeds in z'n rug zit te bijten. Bij de dierenarts kan ik 'm laten inslapen. Ik ben bang dat ik spijt krijg vanwege deze onethische keus, ik heb het beest per slot zelf ooit in huis genomen. Zal ik het toch doen en hoe wapen ik me tegen moralistisch zelfverwijt?
D.H. te H.

Een van mijn vriendinnen werkt met dieren, zij eet ook principieel vegetarisch, en zij is van mening dat ons sentiment in werkelijkheid geen effectieve dierenliefde is.
Een ziek dier is in de regel dood beter af dan levend. Zegt zij.

Mijn gevoel zegt: rek het leven van uw huisdier.
Mijn verstand zegt: laat het beest inslapen.
Luister naar mijn verstand.
Krijgt u last van uw schuldgevoel of opmerkingen van uw familie, antwoord dan: 'Het was een bevel van de Mensendokter.'