Ik, vrouw van bijna 40, word er gek van dat mensen mij vooral zien als die single vrouw zonder kinderen. Laatst zei mijn neef: ‘Anders laat je toch je eicellen invriezen?’ Ik wilde altijd kinderen, maar liever niet zonder man erbij. Dat invriesverhaal vind ik eng, hoewel het de druk eraf zou halen. Wat nu? Marijke H.

Onlangs schreef Malou van Hintum een stukje in de Volkskrant tegen het laten invriezen van eicellen onder de kop ‘Oude moeders zijn egoïsten’. Alsof jonge moeders geen egoïsten zijn. Alsof de kinderwens an sich niet puur egoïsme is. Ik zou naar het AMC gaan en uw eicellen laten invriezen als dat de druk van de ketel haalt. Is het financieel onhaalbaar voor u een alleenstaande moeder te worden? Waarom niet nu een kind maken? En over een jaar of vijf versiert u op het schoolplein een leuke vader. Begrijp ik uit uw schrijven dat u geïnteresseerd bent in mijn genetische materiaal?

Ik heb lang geaarzeld om te schrijven naar deze rubriek, omdat ik hem lang niet zo goed vond als je andere (column)werk, sorry. Waarom houd je het niet bij boeken? Of doe je de andere dingen erbij als ‘broodschrijver’? Heb je eigenlijk nog meer pseudoniemen behalve Yasha, Marek van der Jagt en de Mensendokter?
P.K., Uithoorn

Yasha en De Mensendokter zijn feitelijk geen pseudoniemen. Jarenlang heeft de redactie van de VPRO Gids mijn naam onder de Yasha-­column gezet. Overigens is mijn tweede naam Yasha, mijn derde naam Yves. De stukken voor kranten en tijdschriften hebben niets met broodschrijven te maken. De stukken voor NRC Handelsblad zijn economisch gezien zelfs onverantwoord. Een reis naar bijvoorbeeld Irak is duurder dan wat de krant mij betaalt voor mijn stukken. Ik ben een Mensen­dok­ter in hart en nieren en ik vond dat het tijd werd om uit de kast te komen. Vandaar deze rubriek.

Ik ben bang dat mijn vriendin vreemd­gaat, maar ik durf het niet aan te kaarten. Ze gaat vaak meteen dou­chen als ze thuiskomt, en trekt daar­na een vormeloze pyjama aan, huispak noemt ze dat. Seks zit er niet meer in. Ik kan het wel uitmaken (zelf vreemdgaan ligt niet in mijn ka­rak­ter), maar ik wil dat het weer wordt zoals het was. Weet u een recept om de aandacht van mijn vriendin weer op mij gericht te krijgen?
Shaun P.

Denk nou eens logisch na. Zou uw vriendin continu vreemdgaan op een plek waar geen douche is? Op het toilet van haar stamkroeg? Onder het bureau op haar kantoor?

Zoals het was, wordt het nooit meer, althans niet met haar. Mensen zijn bang te kwetsen. De­ze sympathieke angst leidt soms tot ellende. Vraag aan uw vriendin: ‘Vind je me nog lekker?’ Misschien is ze tot de conclusie gekomen dat ze u nooit lekker heeft gevonden. Ik kom tot mijn verbazing wel eens mannen en vrouwen tegen die mij geen lekker ding vinden, maar ik neem niet langer de moeite dergelijke stommiteiten persoonlijk op te vatten. Er bestaat geen geluk zonder onthechting.