Af en toe, en vandaag gebeurde dat toen ik over de kermis liep, bekruipt me een gevoel van walging van veel mensen en alle lelijkheid die de mens heeft voortgebracht. Ik heb het gevoel dat ik daar kilometers boven sta. Moet ik trots zijn op deze arrogante houding of moet ik me schamen? Ik weet dat een dergelijke houding je vaak niet in dank wordt afgenomen.
- Een elitaire student, Groningen

Wie nooit het gevoel heeft gekend verheven te zijn boven de massa heeft last van schijnheiligheid. Dat u de wansmaak van de massa op de kermis meent aan te treffen, pleit niet voor uw smaak.
En wat uw zorgen betreft over de reacties van de medemens op uw misantropie: u zult leren uw misantropie privé te houden. Mannen zoals u gaan in de regel hun misantropie uitleven op hun echtgenote.
Als u daar bezwaren tegen hebt, is er nog altijd het kluizenaarschap. Op een berg of in een kamertje op een universiteit.

Mijn probleem: in eerste instantie, bij enkele berichten, ben ik niet geïnteresseerd in met wie Jack de Vries het doet of in wat het overlevende slachtoffertje van de vliegramp zegt. Zodra er een hype ontstaat, wordt het voor mij een verhaal en raak ik benieuwd naar de afloop. Ik wil dit niet maar voor mij is het ook een cliffhanger geworden: gaat Jack terug naar zijn vrouw of blijft hij bij de minnares - en hoe lang duurt dat?

Politiek is een soap. Die soap hoort bij ons sociale leven. Wie geen interesse toont in Jack is asociaal.
Rudy Kousbroek had een zwak voor porno, u hebt een zwak voor Jack. Prima, zolang het geen obsessie wordt.

Hoe selecteer ik in deze tijd van overaanbod? Welke criteria hanteer ik om te bepalen welke films en tv-programma's ik moet zien, welke boeken en artikelen ik moet lezen en in wie of wat ik me moet verdiepen?

Traditioneel helpt de recensent de lezer of kijker bij het maken van keuzes. Maar deskundigen zeggen dat de recensent aan invloed verloren heeft.
Nu helpt het verkoopsucces u bij het maken van uw keuze.
Wat veel mensen lezen of bekijken, moet wel goed zijn, en als het toch niet goed blijkt te zijn is het altijd handig dat u erover mee kunt praten.
Uiteindelijk moet u vertrouwen op uw eigen smaak: het publiek kan het mis hebben. Als u een boek van Maarten 't Hart hebt gelezen en u vond het goed, lees dan nog een boek van 't Hart.
Vervolgens zijn er de klassieken: lees de gehele Russische Bibliotheek.
Cees Nooteboom vertelde mij onlangs dat je Proust pas echt kunt waarderen op je veertigste. Bent u de veertig al gepasseerd? Lees Proust. Ik vond Proust tegenvallen, maar ik was dan ook dertig toen ik hem las.
Doe de tv het huis uit, tenzij u kleine kinderen hebt en u geen geld hebt voor een oppas.

Meneer de mensendokter: ik word gek van mijn vrienden (altijd mannen!) die tegenwoordig alles verklaren met quasi biologisch en neuro-wetenschappelijk gelul: de man moet vreemdgaan en kan beter kaart lezen omdat zijn hersenen in de prehistorie hierop zijn afgesteld. Liefde is slechts een kwestie van feromonen en we blijven bij elkaar alleen omdat de natuur ons zo betere overlevingskansen geeft. Ik ben er zelf van overtuigd dat veel van die verklaringen niet kloppen én dat het daar niet om gaat: het gaat juist om wat ons tot mens maakt. Hoe geef ik weerwoord tegen het gebral?

Uw vrienden vinden het prettig om de verantwoordelijkheid voor hun zwakheden af te schuiven op hun genen.
Als het u teveel wordt, geeft u hun een oorvijgje. Daarna zegt u: 'Ik vind het ook vervelend, maar mijn genen dwingen mij hiertoe.'