Iemand met wie ik bevriend was (de vriendschap is al zeker tien jaar verwaterd) zoekt weer contact met mij om onze 'papadagen' samen door te brengen.

Volgens mij zit hij in een beginnende midlifecrisis, hij vindt zijn leven saai en heeft het steeds over hoe leuk alles vroeger was toen we nog samen naar bandjes gingen.

Ik heb er geen zin in, heb genoeg nieuwe vrienden, maar weet niet wat ik moet zeggen.
-Tom Scherens, Den Haag

De vriendschap was kennelijk niet zo verwaterd dat hij geen weet had van uw papadagen?

Gun uw voormalige vrienden hun melancholie.

Als u geen zin hebt uw vriend al te zeer voor het hoofd te stoten, kunt u uit beleefdheid koffie met hem gaan drinken. Ook kunt u hem laten weten dat uw kind het belangrijk vindt de papadag alleen met zijn papa door te brengen.

Tussen neus en lippen kunt u uw voormalige vriend ook nog berichten dat uw huidige leven alles behalve saai is, maar wellicht is dat een tikkeltje sadistisch.

Soms praat ik met mensen omdat ik alleen maar wil weten hoe ik mezelf uit die bepaalde situatie red; niet omdat ik nou direct erg geïnteresseerd in ze ben. Vaak gebeurt mij dit op feestjes. Ik zie mezelf dan als een soort interviewer/antropoloog.

Een vriendin wees me erop dat het mij in die situaties dus primair om mijzelf gaat, en pas later om mijn daadwerkelijke interesse in de ander. Ze verweet mij arrogantie en egocentrisme.
Is mijn gedrag egocentrisch? Het alternatief lijkt te zijn dat 'de ander leren kennen' een vorm is van liefdadigheid.
- Mart Wegman, Groningen

Een vriendin of uw vriendin?

Het gaat er niet zozeer om wat uw motieven zijn als wel hoe uw aandacht overkomt op degene die u bedelft onder uw vragen. Als deze persoon uw aandacht zal opvatten als oprechte interesse, als zijn ijdelheid erdoor gestreeld zal zijn, dan is het onzinnig te stellen dat het primair om u gaat. In welke situatie zou het dan niet primair om ons gaan? Als wij ons leven in de waagschaal stellen of opofferen voor een ander?

Wij kunnen er nooit zeker van zijn dat wij de motieven van de ander kennen of dat wij de ander hebben doorgrond. Een van de grootste misverstanden uit de contemporaine liefde is dat wij menen recht te hebben op het doorgronden van onze geliefde en dat onze geliefde meent recht te hebben op het doorgronden van ons.

Die vriendin van u is jaloers. Zij wil het studieobject zijn van uw antropologische onderzoekingen. Misschien kunt u een avond per week voor haar vrijmaken?

Is vruchtbaarheid economisch en stelt de vrouw zich in dit opzicht niet historisch achter als producent ?
- To Baarda, Velp

Probeer voortaan vragen te stellen in nuchtere toestand.

Moeten we op 4 mei alleen de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog herdenken, of ook die uit recentere militaire operaties?
- Anoniem

Alles herdenken is niets meer herdenken. En moeten wij alleen de Nederlandse militairen die gevallen zijn herdenken of bijvoorbeeld ook de Afghaanse burgerslachtoffers?

Ik zou er niet op tegen zijn dat er net als in Amerika (Memorial Day) een dag komt waarop gevallen Nederlandse soldaten worden herdacht. En waarop er ook aandacht is voor gewonde veteranen.