Toen de buren mijn ouders kwamen vertellen dat hun zoon mij vrij lang had gemolesteerd, deden mijn ouders niets anders dan zich afvragen wat de buren daar wel niet van zouden denken.
Kan ik ze verplichten mij uit te leggen waarom?
- Charlotte Goulmy

U kunt uw ouders om uitleg vragen, maar het woord 'verplichten' is in deze context een beetje vreemd. Wat doet u als uw ouders geen gehoor geven aan de verplichting? Dreigt u met het opzeggen van alle contact of loopt u weg (ik weet niet hoe oud u bent)?

Het lijkt erop dat u uw ouders beschuldigt van gevoelloosheid. Het is mogelijk dat uw ouders gevoelloos zijn. Maar ik zou ook niet weten wat ik zou doen als de buren langs zouden komen om me te vertellen: 'Sorry, onze zoon heeft je dochter herhaaldelijk gemolesteerd, maar hier is alvast een bosje bloemen.' Ik vrees dat ik beleefd zou blijven. Het is alsof u uw ouders meer kwalijk neemt dan de jongen die u molesteerde.

Deskundigen zijn het erover eens dat je je op een gegeven moment moet losmaken van je ouders. Dat schijnt alleen te lukken als je ze niets meer kwalijk neemt.

Beste heer Grunberg, Al het 'meer dan', geldt de andere sexe. En vanuit die hoek komen eerder lievende, dan zorgelijke geluiden. Van enig stiekem is geen sprake. Zelfs niet vanuit mijn diepste gevoelens. U bent veilig. Want ik ben fatsoenlijk.
- Rolland, meer dan butler...

De vraag of u fatsoenlijk bent, moet u overlaten aan andere mensen. Hoe dan ook: u wilde mij opzoeken in Amerika, als butler. Ik wacht nog altijd op uw bezoek.
Houd s.v.p. op met dat 'meer dan butler...' Ik onderteken mijn brieven ook niet met 'meer dan Mensendokter...'

Hoewel ik - al 61 jaar! - een geboren en getogen Vlaming ben, stel ik elke keer weer vast dat ik het op 'communautair' vlak nagenoeg volledig eens ben met de Franstalige Belgen. Ben ik een slechte Vlaming? Moet ik bij een psychiater te rade gaan? Hoelang zal ik hier nog in Kortrijk kunnen blijven?
- Jan Coucke, Kortrijk

Ik vrees dat de meeste Nederlanders beter op de hoogte zijn van de situatie in Libië dan van die in België. Ik wil niet veinzen de Belgische crisis volledig te doorgronden, maar mijn sympathie heeft u.
NRC Handelsblad-columnist Heldring mag dan recentelijk hebben verklaard dat Europa 'provincialiseert' - vermoedelijk heeft hij gelijk, al blijft het fenomeen niet tot Europa beperkt - maar dat betekent niet dat we de provincialisering een handje moeten helpen, zoals Bart De Wever lijkt te doen.

Zolang u er niet wordt verjaagd kunt u in Kortrijk blijven wonen. Overweeg anders een verhuizing naar Luik, Namen, Luxemburg, Lille, Metz, Lyon, Menton, Biarritz of Basel. In die volgorde.

Ik heb een geslachtsziekte - chlamidia, maar toch. Van de dokter moet ik de jongens waarschuwen met wie ik heb gevreeën in de afgelopen tijd. Een ervan vind ik (om VEEL redenen) met terugwerkende kracht een ontzettende lul en ik wil niets meer met hem te maken hebben. Is het onethisch als ik hem niet waarschuw?
- Anoniem

Ja, dat is onethisch, om diverse redenen. Al was het maar omdat u toekomstige seksuele partners van uw voormalige bedgenoot betrekt in uw al dan niet terechte rancune.

Een jonge vrouw die ik goed kende, was ooit erg verliefd op een beroemde acteur. Ze had een kortstondige relatie met hem. Deze acteur gaf haar twee geslachtsziektes. Niet alleen daarom vond ze hem een lul. Telefonisch kon ze hem niet bereiken. E-mail bestond nog niet. Bij de barman van het café dat hij frequenteerde, liet ze een briefje voor hem achter: 'Beste, je hebt me deze twee geslachtsziektes gegeven. Doe er wat aan.'

Misschien brengt deze anekdote u op goede ideeën.