Zou je nog eens de mythe van de monogame (erotisch getinte) liefde willen behandelen om de fundamentalisten, die zich ook onder de zogenaamde intellectuele progressieve middenklassers bevinden, van hun illusies te bevrijden?
M. te A.

Dit is geen vraag, veeleer een stelling waarvan uzelf niet zo zeker schijnt te zijn, anders zou u mijn hulp niet zoeken. Bovendien is het mij niet geheel duidelijk welke mythe u precies ontmaskerd wenst te hebben. Monogamie is een geloof en zoals wel vaker schuilt de aantrekkelijkheid van het geloof erin dat men zich zou kunnen vergissen. Net als alle religies kent monogamie praktische wetten. U kunt in monogamie geloven en af en toe zondigen, u kunt niet in monogamie geloven en toch stiekem hopen dat zij bestaat. De verleidelijkheid van God is dat Hij misschien, of waarschijnlijk, afwezig is. De verleidelijkheid van monogamie is dat zij er misschien niet is. Wij houden ons vast aan een vacuüm, sommigen wensen dat vacuüm te benoemen, anderen niet. U lijkt er slechts op uit te zijn het spel te verstoren, zonder dat u duidelijk hebt kunnen maken wat de verstoring van het spel voor winst oplevert.

Schrijft u altijd op de computer en beïnvloedt dat uw schrijven? Ik heb de indruk dat na invoering van de computer schrijvers dikkere en minder doordachte boeken zijn gaan schrijven.
L. te A.

Ik heb altijd op typemachines en computers geschreven. Nog tot en met 2002 heb ik op reis een typemachine gebruikt. Mijn handschrift is abominabel. Sommige mensen in mijn omgeving menen dat dat te wijten is aan het feit dat ik op de Montessorischool heb gezeten. Deze suggestie wijs ik met kracht van de hand. Toen Mulisch zijn Ontdekking van de hemel had gepubliceerd, beweerden enkelen dat het zo dik was geworden omdat hij eindelijk gebruik had gemaakt van een computer. Ik heb het boek niet gelezen, ik kan er niets over zeggen. De computer de schuld geven van het falen van de schrijver is zoiets als zeggen dat het vlees niet smaakt omdat het hakmes niet deugt.

Bent u bekend met de problematiek van de moderne vrouw die moet kiezen: of geen kinderen of een minder interessante partner om wel kinderen mee te maken?
D. te B.

De problematiek van de moderne vrouw is tot mij doorgedrongen. Ervan uitgaand dat u een moderne vrouw bent, wil ik u adviseren voor de minder interessante partner te kiezen. Zorg wel dat u zeker weet dat hij vruchtbaar is voor u bij hem intrekt. De interessantere partner zal op den duur toch niet zo interessant blijken te zijn. En als u eenmaal een of meer kinderen hebt, kunt u een affaire beginnen met een zogenaamd interessante partner. Dat vereist enige organisatie, maar als u werkelijk een moderne vrouw bent, dan kunt u dat vast aan. Schuldgevoel is in dezen een atavisme.

Waarom wil ik toch zo graag een schrijver zijn?
J. te T.

Omdat u niet ten onrechte het gevoel hebt dat iedereen erop uit is om u te kleineren.