U reist weer in oorlogsgebied: ziet u wel eens soldaten fictie lezen? Zo ja: wat voor boeken?
F.H. te Schiedam
Ik zie militairen zelden boeken lezen. Ikzelf heb ook nog nooit een boek, of zelfs maar een hoofdstuk, gelezen op een militaire basis. Ik zou niet weten waar je dat moet doen. In de zogenaamde ‘dining facilities’ (de mess) heb ik nooit iemand met een boek gezien. Tassen zijn daar verboden, boeken wellicht ook, wapens zijn toegestaan.

Je kunt naar de Pizza Hut gaan en buiten op een ruwe houten bank aan een ruwe houten tafel een boek gaan lezen, maar dat heb ik op alle bases waar ik ben geweest evenmin iemand zien doen. Zelf heb ik ook allerminst de aandrang om daar te gaan zitten lezen.

Tegen de tijd dat ik in mijn slaapvertrek aankom, om een uur of tien ’s avonds, is daar het licht al uit, met een zaklantaarn vind ik de weg naar mijn slaapzak. Oorlog en lezen gaan slecht samen, zelfs als de oorlog tamelijk ver weg is, want een militaire basis, ook in oorlogsgebied, zelfs als er af en toe raketjes op worden afgeschoten, blijft een oase.

Mijn vermoeden is dat vrouwelijke militairen en officieren meer lezen dan mannelijke militairen. Ik zie wel eens ‘romantische fictie’ en thrillers rondslingeren. Gelezen wordt wel Stars and Stripes, het blad van het Amerikaanse leger, maar ook dat zelden.

Waar ik nu zit te werken, in de PAO (Public Affairs Office) op kamp Warhorse in Irak, verschijnt er wel een ‘woord van de dag’ op een bord. Gisteren was dat ‘flummoxes’. Zoek dat maar eens op.

‘Democratie is een mooi idee, maar de mensen zijn er niet mooi genoeg voor.’ Wat vindt u van dit citaat? Waar of onwaar?
Mark O., Utrecht

Ik vind uw citaat een gemeenplaats en nog een lelijke ook. Sommige borreltafelpraat heeft iets opbeurends, maar de pretentie van deze uitspraak doet mij nog voor ik heb kunnen glimlachen de moed in de schoenen zinken.

Als mensen niet deugen voor een idee, en het idee is bedoeld om die mensen te helpen, dan is het idee ook niet mooi.

In het verleden heb ik mij wel eens sceptisch uitgelaten over democratie, en daar neem ik niets van terug, maar dat betrof toch eerder de (valse) idealen die een bijproduct schijnen te zijn van dat idee, en de mythevorming die samengaat met valse idealen.

Democratie lijkt een machtswisseling te garanderen zonder veel bloedvergieten. Ook schijnt democratie goed te zijn om corruptie en machtsmisbruik binnen de perken te houden. Veel meer mogen mensen niet vragen. Vragen mag natuurlijk, maar de antwoorden, in praktijk gebracht, zullen desastreus zijn.

Deskundigen hebben de neiging te denken dat leken beslissingen beter kunnen overlaten aan deskundigen. Ik geef toe dat ik wel eens heb gedacht dat ik een deskundige was.

Omdat mijn (literaire) nieuwsgierigheid groot is, kijk ik uit naar minister-president Wilders.
‘Know how to pick your battles,’ hoorde ik een majoor gisteren zeggen.

In Nederland heeft men de neiging veldslagen aan te gaan om een pakje hagelslag.