Vergelijkingen met nazi's of Hitler, moeten die altijd mogen?
T.O. te W.

De discussie over het Midden-Oosten wordt al decennia vergiftigd met nutteloze holocaustmetaforen. In New Jersey dook onlangs een driejarig jongetje op dat door zijn ouders Adolf Hitler was genoemd. Ook dit zou een metafoor kunnen zijn.

Ik meen dat het onfatsoenlijk en moreel verwerpelijk is Israël of Amerika met nazi's te vergelijken. Zoals het ook onfatsoenlijk is om de shoah te gebruiken als rechtvaardiging van Joodse paranoia. Maar dat iets onfatsoenlijk is, betekent nog niet dat het tot een veroordeling moet komen in een rechtbank.

Waar ligt de grens: mag je een persoon niet met Hitler vergelijken, maar wel met Stalin? Is Idi Amin toegestaan? Als de vergelijking met Mein Kampf verboden wordt, mag een heilig of minder heilig boek dan ook niet worden vergeleken met het befaamde antisemitische schotschrift De protocollen van de wijzen van Sion? Staat, hoe ongepast ook, de nazimetafoor gelijk aan het zaaien van haat? Mein Kampf is een geliefd, misschien wel heilig boek in rechts-radicale kringen.

Wie de Koran vergelijkt met Mein Kampf, maakt, althans in die kringen, reclame voor de Koran. Als het gaat om vergelijkingen met nazi's en naziboeken moet Wilders worden vrijgesproken. Niet in naam van de vrijheid van meningsuiting. Maar omdat er een onhoudbaar precedent wordt geschapen. Ik ben er om dezelfde reden ook niet voor dat Marokkaanse jongetjes worden veroordeeld omdat ze roepen dat Joden nazi's zijn.

Wilders komt niet uit het niets. Er is een maatschappelijke discussie ontketend waarin Wilders en zijn nazimetaforen hebben kunnen bloeien. De zelfreinigende werking van de maatschappij is uitgebleven, zoals kennelijk soms ook de zelfreinigende werking bij anti-Israëldemonstraties uitblijft.

In Nederland gelden de methoden van GeenStijl als het hoogst haalbare, vooral in de politieke discussie. Hoe dommer en kinderachtiger de provocatie, hoe groter de aandacht. Wij belonen geweld met aandacht, de verbale en minder verbale variant. Met die ziekte moeten we leren leven.

Moeten we in 2010 helemaal weg uit Afghanistan?
J.P.

In oktober 2007 zei generaal Freek, op dat moment de hoogste Nederlandse militair in Afghanistan, in Kaboel tegen me: 'Om hier iets op te bouwen, moet je dertig jaar blijven, en zelfs dan weet je niet of het zal lukken.'

Het debat over de Nederlandse bijdrage aan de ISAF-missie in Afghanistan wordt gevoerd alsof alleen Uruzgan bestaat, alsof de rest van Afghanistan niet bestaat, alsof Pakistan niet bestaat, alsof de Nederlandse bijdrage echt veel meer is dan een symbolische geste.

Sommige mensen hebben behoefte aan militaire discipline en zij gaan in het klooster. Anderen gaan in het leger. Het verschil tussen het klooster en oorlog is dat oorlog een sensuelere ervaring biedt. Als de Nederlandse militairen behoefte hebben aan de sensuele ervaring die Afghanistan heet, en de Amerikanen zitten er dan ook nog, moeten we tot 2030 blijven.

Hoe lang waren we niet in Indonesië? En we stelen geen buffels meer.