Wat vindt u van de bewering in VN's zusterblad Psychologie Magazine dat kleine ergernissen uiteindelijk grotere relatiebrekers zijn dan grote ergernissen. Niet aangedraaide doppen van de tandpastatube zijn dus gevaarlijker dan 'niet kunnen praten'. Een goede vriendin van mij is zeer beledigd door de uitkomst van dit 'onderzoek', zij wil dat haar grieven serieus worden genomen.
- Ko C.

Ik lees dat zusterblad niet, zelfs de mensendokter kan niet alles lezen. Ik vind het moeilijk te geloven dat men een relatie verbreekt omdat men zich zo ergert aan doppen die niet correct op de tandpastatube zijn gedraaid.

De dop lijkt mij een metafoor en een bliksemafleider.

Volgens mij gaat het zo. Men is verliefd op de buurvrouw of men begeert de buurvrouw - het verschil is verwaarloosbaar -, men ergert zich hierover, maar in plaats van deze ergernis uit te spreken of onder ogen te zien, gaat men zich richten op doppen en washandjes.

Als uw goede vriendin wil dat haar grieven serieus worden genomen, dan moet zij een praktische oplossing vinden voor de problemen. Een werkster inhuren bijvoorbeeld.

Is het normaal dat ik in het ruisen van de ventilator composities hoor? Een trage ritmesectie met vette bas, valse mondharmonica, en een goede zanger met maar drie woorden tekst? Moet ik minder hasj roken? Meer?
- Armand Kooistra, Tietjerksteradeel

De vraag of bepaald gedrag of bepaalde waarnemingen normaal zijn, duikt regelmatig op in deze rubriek. Hoe begrijpelijk ook de wens is om normaal te zijn en als zodanig herkend te worden door de medemens, men moet zich toch niet te zeer vermoeien met twijfel of men nog wel binnen de grenzen van het 'normale' opereert. Er zijn wettelijke grenzen, er zijn morele grenzen, vermoedelijk zijn er ook esthetische grenzen. Als u in uw ventilator een goede zanger en een valse mondharmonica meent te herkennen, bent u beter af dan uw medemens die in het ruisen van de ventilator alleen geruis hoort.
Of u meer of minder hasj moet roken, is een andere vraag. De Mensendokter rookt geen hasj, toch is hij niet onkundig op het gebied van verdovende middelen: grijp alleen naar hasj als het regent.

Enige tijd terug heb ik besloten alles te vieren wat gevierd kan worden. Ook mijn aanstaande zesentwintigste verjaardag zal ik om die reden vieren. Problematisch daarbij is de aanwezigheid van mijn gescheiden ouders. Wanneer beiden op hetzelfde moment op dezelfde plaats aanwezig zijn, werkt dat weinig sfeerverhogend. Mijn vader kan mijn moeder niet luchten en vice versa. Wie moet ik uitnodigen?
- KvW uit S.

Uw besluit om te vieren wat er maar gevierd kan worden, zal zijn redenen hebben. Misschien hebt u het gevoel dat de dood u op de hielen zit.