De internationale wapenhandel zet bij elkaar zo’n 55 miljard dollar per jaar om, illegale transacties niet meegerekend. Het is de door het Zweedse vredesinstituut SIPRI geregistreerde handel in grote, conventionele wapensystemen. Tanks, kanonnen, raketten, oorlogsschepen, vliegtuigen, dat werk.

Geen nucleaire of chemische wapens, want die handel is verboden, al kun je nooit uitsluiten dat onderdelen of grondstoffen voor massavernietigingswapens ook van hand tot hand gaan. Tel bij die 55 miljard ook nog een geschatte 5 miljard aan handel in kleine wapens (alles wat draagbaar is, geweren, schouderraketten enzovoort), dan is de wereldjaaromzet 60 miljard dollar. Dat zal niet minder worden. In de eerste tien jaar van deze eeuw is de wereld de helft méér aan defensie gaan uitgeven, dus ook aan wapens.

Sytze Faber, oud-Kamerlid voor het CDA, oud-burgemeester van Hoogeveen en nu columnist van het Friesch Dagblad, weet wat het is om met hoon te worden overladen. Als Kamerlid hoorde hij ooit bij de ‘loyalisten’ die liever met de PvdA dan met de VVD regeerden, en vonden dat het centrum-rechtse kabinet-Van Agt/Wiegel niet akkoord moest gaan met plaatsing van kruisraketten in Nederland. Het kwam hen op bittere verwijten te staan. Fractiegenoten maakten Faber en de zijnen uit voor ‘kwaadaardige intriganten’ en ‘achterbakse sujetten’. Het conservatieve deel van de achterban betichtte hen van ‘heulen met de vijand’.

De werkgeverslobby VNO-NCW houdt zich dezer dagen stil, maar voor de verkiezingen waarschuwde voorman Bernard Wientjes tegen een stem op de PVV. Zo'n keuze zou slecht zijn voor het beeld dat mensen in het buitenland van Nederland hebben. En dat zou dan weer ten koste gaan van ons nationaal inkomen. Nu men in Den Haag lijkt af te stevenen op een kabinet met gedoogsteun van Geert Wilders' PVV, wordt de vraag pregnant: hoe belangrijk is 'het beeld' dat buitenlanders hebben van Nederland?

Nederland is, zoals dat heet, een kleine open economie. Klein (tegenover groot), omdat we in deze rivierdelta nu eenmaal met weinig mensen wonen. Open (tegenover gesloten), omdat Nederlandse bedrijven veel zakendoen met bedrijven in het buitenland. Dat zakelijk verkeer met het buitenland komt (vooral) tot uitdrukking in de export- en importcijfers, en die zijn voor Nederland inderdaad indrukwekkend.

Mocht u het de komende weken wat rustiger hebben, dan is het een goed idee om uw energieleverancier een handje te helpen. Die bedrijven worstelen namelijk met hun inkoopbeleid. Ze vinden het lastig uit te leggen waar hun stroom vandaan komt en hoe deze is opgewekt. Terwijl dit nogal wat uitmaakt.

Als gemiddelde consument koopt u jaarlijks voor zo'n 850 euro elektriciteit en ontvangt hiervoor zo'n 3500 kilowattuur stroom. Nu wordt ongeveer de helft van de Nederlandse elektriciteit opgewekt met aardgas, zo'n dertig procent met kolen en tien procent met (buitenlandse) kerncentrales. Nog geen vier procent is duurzame energie.

Provo is niet dood. Provo is springlevend. Maar alles wat ze me verteld hadden over het speelse en bevrijdende van de politieke provocatie is in zijn tegendeel veranderd. Nu is de provocatie niet langer het handelsmerk van niet-communistisch, vrijheidslievend links, zoals vijfenveertig jaar geleden, maar van nationalistisch rechts. De PVV, die heeft beloofd 'die lui in Den Haag helemaal gek te maken' is de nooit gedroomde opvolger van de jaren zestig Provobeweging. En ja, ook Wilders is niet zo square om zijn mensen lastig te vallen met een ouderwetse politieke partij.

Natuurlijk is er verschil: de bevrijdende lach is een bitter gegrinnik geworden, de ramen moeten niet langer worden opengegooid, maar juist stevig worden vergrendeld, en het is een geweldig voorbeeld van Newspeak dat onder het mom van de Vrijheid de meest antiliberale maatregelen worden voorgesteld. De Partij voor de Vrijheid lijkt wat naamgeving betreft op de DDR, de Duitse Democratische Republiek, waar de Democratie expliciet werd genoemd om die des te effectiever om zeep te kunnen helpen.

Mensendokter, wat is dat: het authentieke Grunberg-gevoel?
- H.Z. te N.

Een mengeling van schaamte, nieuwsgierigheid, seksuele opwinding en haast, omdat over twee uur de volgende deadline is.

Luitzen de Graaf heeft:

84 vrienden
2 foto's
7 prikbordberichten
7 groepen

Hoi Arnon, ik heb een Facebook-profiel gemaakt en ik wil je als vriend toevoegen.
- Luitzen

Hoewel ik mij ooit heb aangemeld op Facebook en iedereen toelaat als vriend die mijn vriend wil worden, doe ik verder niets met Facebook.

Ik heb het druk genoeg zonder jou. Zie dit niet als een afwijzing, hooguit als een aanmoediging om originelere manieren te zoeken om met mij in contact te komen.