Vrij Nederland

Di's wel een erg milde omschrijving van het uitmoorden van Ouradour.
Een iets indringender beeld heeft W.F. Hermans geschetst in Het sadistische universum. Eén of twee essays over deze gebeurtenis die iets meer indruk maken dan bovenstaand verhaaltje. Waarbij ik de goede bedoelingen van Van Oosterwijk niet in twijfel wil trekken, maar W.F. hermans pakte dit soort dingen net iets beter aan...

Haha die vergelijking met W.F. Hermans. Dit is een ingezonden brief en geen essay.
Zeer goed geschreven door mevrouw van Oosterwijk en volgens mij ook zonder aspiraties om W.F. Hermans ook maar enigzins te evenaren (al dan niet contextueel). Topbrief!

Zo top vind ik het stukje van Van Oosterwijk niet. Bovendien valt haar onderwerp buiten de vraagstelling van VN. Oradour-sur-Glane is een oorlogsmonument, geen kunstwerk. Maar goed, dat is zelfs de redactie van dit prachtblad ontgaan, lijkt het wel.
"Van het leven beroofd door een groepje SS-soldaten." Hoe lief en naïef kun je in je woordkeuze worden? Gewoon professioneel uitgemoord, zoals de SS dat wel vaker deed, en dan met name in Oost-Europa.

Mijn referentie aan W.F. Hermans is niet ten onrechte gedaan: van deze auteur een prachtig essay dat wel overbrengt wat daar geschied is. Maar Floortje is waarschijnlijk van de generatie die geen boodschap meer heeft aan serieuze literatuur en liever als bruikspeekpop optreedt voor een (haar wellicht) bekende. Dream on girls, maar de echte boze buitenwereld gaat echt wat verder dan jullie wellicht menen. Ook in het Franse Oradour-sur-Glane in nog redelijk recent verleden...

Er wordt door de redactie geen moment getwijfeld aan het beoordelingsvermogen of de stijl van de briefschrijfster.

Verdachtmakingen en platwalsen van elkaars motieven past niet in de Wunderkammer Europa. Inspiratie, daar zijn we naar op zoek!

Okay: om op een iets rustiger en waardiger niveau te eindigen, het volgende: zodra de naam W.F.H. valt beginnen de moedwil en misverstand-situaties zich kennelijk in hoog tempo aan te dienen. Grappig en markant, zo tig jaar na de dood van deze grote schrijver.
Mijn eerste bijdrage kwam kennelijk nogal onhandig de pc uit. Wat ik bedoelde te zeggen: mooi verhaal van
Van Oosterwijk, nix mis mee, maar het genoemde essay van Hermans zou een mooie aanvulling kunnen zijn voor hen die iets meer van dit onderwerp willen weten.
Deze mededeling kennelijk nogal ongelukkig geformuleerd hebbende, sprong ene Floor, die ook nog kan lezen zo meldt zij, in mijn nek, hetgeen enige overreactie van mijn kant tot gevolg had. Als er met woorden geknokt moet worden, ben ik graag van de partij - normaal gesproken.
Toen kwam er een redactrice of weet ik veel wie langs, die ook nog een duit in het zakje deed.
Wederom voorbijgaand aan het feit dat Ouradour geen kunstwerk is - ten zij je massamoord tot kunst verheft, maar zo ver zijn we binnen de beeldende brache nog niet - en die geheel instond voor stijl en bedoelingen van mejuffrouw Van Oosterwijk.
Nogal wiedes, daar is ook niet veel mis mee.
Zijn we inmiddels terug bij het verslag over een zeer markante plek, dat zich ietwat buiten het domein van de prijsvraag uitstrekt, but who cares? Moet kunnen, en een boeidende en veelzeggende plek is het verwoeste dorp in ieder geval wel.
En ter aanvulling: in het algemeen zijn de Fransen buitengewoon goed in het conserveren van dit soort militair-historisch erfgoed: de heuvels rond Verdun zijn als één groot openluchtmuseum bewaard gebleven, en hetzelfde geldt voor Normandië, dat er in hoofdlijnen nog steeds min of meer bijligt als op 6 juni 1944. Voor geïnteresseerden in militaire en wellicht ook algemeen menselijke geschiedenis wonderschone plekken, waar het verleden inderdaad spreekt zoals in nauwelijks een boek.

Errata: ten zij is gewoon tenzij. En lees s.v.p. beeldende branche i.p.v. het geschrevene.