wunderkammer 09.07.2010

Door Tim de Gier

Europa wemelt van de verborgen kunstschatten en geheime meesterwerken. Op vn.nl elke dag aandacht voor een aanbevelenswaardige ontdekking. Ook een suggestie? Stuur 'm op naar wunderkammer@vn.nl met een motivatie waarom de kunstschat opgenomen moet worden in de Wunderkammer en win een VN-fietstas gevuld met boeken.

Vandaag: de fraschetta ariccia, net buiten Rome.

Italianen mogen dan graag hoog opgeven over hun keuken, maar als je het centrum van Rome in gaat blijkt het lastig te ontsnappen aan de toeristische restaurants. Toen wij vorig jaar daarover klaagden tegen onze Italiaanse vrienden, besloten zij ons mee te nemen naar de omgeving van de hoofdstad. Helemaal aan het einde van de metrolijn en daarna nog zo’n driekwartier met de auto ligt Ariccia, een van de 'Castelli Romani'-stadjes in de buitenwijken van Rome. Vroeger was het een belangrijke Romeinse stad, verbonden met Rome door de Via Appia. Daarna verwoest door de Saracenen en jaren later bewoond door Paus Alexander VII die de stad liet opknappen door de architect Bernini.

Nu is de stad bij de Romeinen vooral populair als uitgaansgelegenheid. Eerst viel het mij op dat Italianen nauwelijks wat deden in de avond. Het leek wel of de Italiaanse jongeren alleen maar een beetje rondhingen op de pleintjes van Trastevere. Om te begrijpen wat zij doen met hun zaterdagavond moet je het centrum van Rome verlaten en stadjes als Ariccia opzoeken. Op zaterdag staan er rijen auto’s op de wegen rondom Ariccia en hoewel er ongeveer dertig enorme restaurants zijn, zitten ze allemaal vol. Er wordt gegeten, natuurlijk met slechte verlichting, aan rijen biertafels in schuren ('fraschette') met neonverlichting en schreeuwende proppers. Elk restaurant biedt goede deals aan: een extra gang met verse buffelmozzarella, aubergine met parmazaanse kaas vooraf of een glaasje limoncello toe. Er is geen kaart; je eet wat je voor je krijgt en er wordt voor de sfeer ongelimiteerd wijn geschonken. Onder de TL-buizen, ver buiten het centrum van Rome, ergens tussen het geschreeuw en het getoeter, vind je de drank en het gelach.

Goede restaurants genoeg in Italië; het bijzondere van Ariccia is dat het vol zit met Italianen uit de regio. Er wordt lang gegeten, goed gegeten, veel gedronken en aan het einde van de avond wordt er gezongen. De kerk van Ariccia is ontworpen door Bernini en trekt veel bezoekers, maar de echte schat in Ariccia zijn de zaterdagavonden, in de fraschette Ariccia.

[reageren]