In Compostela rust het gebeente van de Heilige Jacobus, die 'de Ware Jacob' wordt genoemd sinds zijn knekels in de elfde eeuw door de paus als de echte werden erkend. In die dagen, las ik, werd Jacobus ook beschermheilige van Spanje in de strijd tegen de Moren: Santiago Matamoros, de Morendoder. Getuige een heroïsch schilderij van Generaal Franco, uitgedost als kruisridder, mocht ook de fascistenleider zich nog graag met de Heilige Jacobus vereenzelvigen.

Intussen las ik in de kranten over onze eigen Ware Jacob, Geert Wilders, de Morendoder van Venlo. Door zijn Europese overwinning heeft de geblondeerde leider in de media een bijna mythische gestalte aangenomen. De Ware Erfgenaam van Pim Fortuyn heeft een Mokerslag uitgedeeld, riepen de kranten in koor. Van Ferry Mingelen mocht Geert al bijna uitzoeken met wie hij wil gaan regeren. Volgens Marc Chavannes in NRC Handelsblad is Wilders zelfs 'de heraut van de aanstaande machtsovername door een vernederde klasse.'

Wilders zelf had het niet beter kunnen formuleren. Maar wie de afgelopen maanden heeft geluisterd naar de sympathisanten van de PVV weet dat het in wezen om iets anders gaat: een schreeuw om aandacht van mensen die zich nog steeds niet serieus genomen voelen door de gevestigde politiek.

In Volendam, waar ze massaal Wilders hebben gestemd, zeggen ze hetzelfde als in Venlo, in Amsterdam Noord en op Urk, waar VN laatst was om de groeiende aanhang van Wilders in kaart te brengen: Geert moet het land niet regeren, want dat kan ie helemaal niet. Wat ie wél kan, is de gevestigde partijen wakker schudden. De vraag is of dat nu gelukt is.

Alle klokken luiden.