De van witwassen verdachte vastgoedhandelaar Jan Dirk Paarlberg heeft vandaag tegenover de rechtbank in Haarlem bekend een officieel stuk te hebben vervalst. Het gaat om een zogenaamde escrow agreement waarmee hij een bedrag van anderhalf miljoen euro heeft geleend bij de SNS Bank.

Update:
'Ik erken dat dit een grote fout is. Dit is een valse overeenkomst. Ik had er nooit m’n handtekening onder moeten zetten.’ Met die bekentenis reageerde Jan Dirk Paarlberg vanochtend op vragen van de rechtbank over een stuk dat is aangetroffen in zijn administratie. Het is voor het eerst dat de verdachte reageert op deze beschuldigingen van valsheid in geschrifte en oplichting. Het wordt de verdachte ten laste gelegd naast het witwassen van Endstra’s afpersgelden.

Het stuk is een zogenaamde escrow. Dat is een overeenkomst tussen koper en verkoper om (een deel van) de koopsom bij een onafhankelijke derde te parkeren om er zo voor te zorgen dat partijen hun afspraken nakomen. Toen Paarlberg in 2000 zijn bedrijf Mediamax verkocht aan het bedrijf TDI, kreeg hij daar tientallen miljoenen voor. Volgens de escrow is 75 miljoen gulden van die koopsom bij de Zwitserse bank UBS ondergebracht. Onder het stuk staat naast de handtekening van Paarlberg ook de krabbel van de toenmalige TDI-directeur Kuhlman. En die kan zich daar niets van herinneren als de recherche hem met de escrow confronteert. ‘Dit is een nagemaakte handtekening’, verklaarde Kuhlman. ‘Ik zet altijd een punt achter mijn handtekening. Ik herken ook het document niet.’

Nu blijkt dus dat Paarlberg verantwoordelijk is voor de vervalsing. ‘Iemand op mijn kantoor heeft het stuk gemaakt’, verklaarde de verdachte vanochtend tegenover de rechter. ‘Nee, ik wil niet zeggen wie.’ Ook weigert hij te vertellen wie de handtekening van Kuhlman heeft vervalst. Met de escrow als zekerheid heeft de vastgoedhandelaar een lening van 1,5 miljoen gulden losgepeuterd bij de SNS Bank. Het stuk is volgens Paarlberg in 2003 gefabriceerd, in een periode dat zijn bedrijf Merwede Group in liquiditeitsproblemen zat. ‘Er was werkkapitaal nodig, er waren veel crediteuren.’

Volgens Paarlberg is het stuk slechts één keer gebruikt. ‘Niet daarvoor en niet meer daarna.’ Als een van de rechters echter vraagt naar gesprekken met de ABN Amro geeft de zakenman toe dat het ook bij die bank ooit ‘ter sprake is gekomen’.

De voorzitter van de rechtbank vroeg zich donderdagochtend af hoe een ‘meedenkend werknemer’ van Paarlbergs bedrijf het heeft aangedurfd om z’n baas een vals stuk voor te leggen. ‘U had moeten zeggen: u hoort hier niet thuis bij dit bedrijf.’
Paarlberg: ‘Het is mijn fout. Ik neem de verantwoordelijkheid.’
De voorzitter: ‘Hoe komt het dat iemand denkt dat hij u vooruit helpt en met zo’n vernuftig document op de proppen komt?’
Paarlberg: ‘Ik heb er geen bemoeienis mee gehad. Ik vind het erg genoeg dat het is gebeurd.’
De voorzitter: ‘We hebben het hier niet over een valse reiskostenvergoeding. Hoe kan dat in uw bedrijf?’
Paarlberg: ‘Een goed punt dat u daar naar voren brengt. Ik zou het niet weten.’