Moszkowicz pikt dit niet langer. Hij begint een civiele procedure tegen Kelder (persoonlijk) en doet de komende week ook nog aangifte wegens ‘smaad en laster’.

Waar gaat dit potje modderworstelen om? Het komt vaker voor. Topcriminelen die samen zakendoen delen dezelfde advocaat, het liefst een ‘dure en bekende’. Opscheppen over je eigen raadsman is in onderwereldkringen net zoiets als het pronken met een nieuwe sportwagen. (Zie: ‘Advocaten tien jaar strafpleiten in Nederland’, Marian Husken, uitgeverij M.) Maar als deze cliënten als verdachten in een strafzaak ineens tegenover elkaar komen te staan, heeft die ‘prijsstrafpleiter’ een probleem. Bram Moszkowicz is zo’n gewilde glamour-advocaat, zijn media optredens zullen daar debet aan zijn.

Jarenlang had Moszkowicz de in 2004 geliquideerde zakenman Willem Endstra als cliënt. Ook de oud-Heineken-ontvoerder Willem Holleeder - en toen nog vriend van Endstra - was kind aan huis bij het advocatenkantoor op de Amsterdamse Herengracht. Pas later ging het mis tussen het duo en keerden ze zich tegen elkaar. Volgens Endstra zou Holleeder hem hebben afgeperst. En justitie meent te kunnen aantonen dat Holleeder Endstra heeft bedreigd op het advocatenkantoor van Moszkowicz (Zie: Ongecensureerde Endstra-tapes).

Als de criminele neuzen niet meer dezelfde kant op staan kan een strafpleiter dus in de problemen geraken. Want de wetenschap die hij als raadsman van de een heeft, mag hij nooit gebruiken voor de andere cliënt, ook al zou die daar baat bij hebben. De advocaat moet dan aan zelfcensuur doen, want hij heeft ook nog eens de plicht om tot het uiterste te gaan voor een verdachte die hij bijstaat. Hij moet dus tegenstrijdige belangen dienen.

'Ik kan het hanteren', zei Moszkowicz meteen na de aanhouding van Holleeder, toen VN informeerde of hij in deze procesgang geen problemen zou krijgen met ‘belangenverstrengeling’. Want uit zijn gesprekken met Endstra weet hij misschien zaken die van belang kunnen zijn voor Holleeder. Moszkowicz: ‘Ik heb met de deken van de Nederlandse orde van Advocaten over deze situatie gesproken. En ik hou me aan mijn afspraken die ik met hem heb gemaakt.’ Maar niet iedereen hecht geloof aan de blauwe ogen van de advocaat die veelvuldig in RTL-Boulevard is te zien.

Jort Kelder, hoofdredacteur van Quote, komt op voor wijlen Willem Endstra. Tegenover hem zou de vastgoedmagnaat twee dagen voor zijn dood hebben verteld dat Moszkowizc en Holleeder tegen hem samenspanden. Kelder verwijt Moszkowicz dat hij als ex-advocaat van Endstra optreedt voor Holleeder, de aartsvijand van de vastgoedman. Kelder krijgt veel bijval.

Door het aanzwengelen van de ‘fatsoenskwestie’ lijkt het erop alsof de Quote-hoofdredacteur het gelijk aan zijn zijde heeft. Vooral nu ook de erven-Endstra een klacht hebben ingediend tegen Moszkowicz bij de Orde van Advocaten. Maar zo eenvoudig is het niet. Moszkowicz kan pas tot de orde worden geroepen als de belangenverstrengeling kan worden aangetoond of als hij zijn werk als verdediger van Holleeder niet volgens de regels doet.

Het is niet de eerste keer dat bekende strafpleiters onder vuur liggen. Al heb je ook onder advocaten zeer rekkelijken en preciezen, voor het grote publiek is het een pot nat. Het ziet ze al eeuwenlang als advocaten van kwade zaken. Raadslieden in strafzaken worden beschouwd als een verlengstuk van de verdachten (gangsters) die ze verdedigen. (Getuige de vele reacties op de website Quote en radioluisteraars). Natuurlijk zullen er in deze beroepsgroep ook rotte appels zitten, maar de meeste topadvocaten kijken wel uit om zelf over het randje te gaan.

‘Er bestaan veel misverstanden over de werking van het recht,’ zei Moszkowicz toen hij als deskundige begon bij bij RTL-Boulevard. Hij zag zijn tv-optreden als ‘een roeping’. Dat een overkill aan media-aandacht soms ook negatieve effecten heeft laat het kantoor koud. Daar is niets mis mee, zei pater familias Max Moszkowicz indertijd tegen me. De aandacht van journalisten voor een zaak is op zichzelf een goed ding. ‘Het houdt alle partijen in een rechtszaak scherp.’ Maar kennelijk is het nu wat zoon Bram betreft: 'le ton qui fait la musique' als het gaat om de publicitaire aanval van Jort Kelder. Een aanval die ook nog eens leidde tot een formele aanklacht van de Endstra-familie.

‘Enig triomfalisme omtrent het resultaat van uw inspanningen mij een klacht aan de broek te smeren kon u niet onderdrukken.’
Kelder lacht inderdaad in zijn vuistje. ‘Eindelijk, Bram bijt’, noteert hij na de aankondiging dat Moszkowicz naar de rechter stapt om hem persoonlijk aan te pakken. De oorlog tussen deze twee (in naam van de rechtstaat? Of de kijk- en abonneecijfers?) lijkt nog lang niet afgelopen.