Het Openbaar Ministerie eist vier jaar cel tegen Jan Dirk Paarlberg. De van witwassen verdachte vastgoedhandelaar reageert ontsteld: ‘Ik ben gekke Henkie niet!’

‘Een heer van stand’, zo typeerden de aanklagers Koos Plooij en Michel Zwinkels de verdachte in hun requisitoir dat ze op 11 en 12 mei uitspraken. ‘Iemand van wie je niet zou verwachten dat hij zijn absolute tegenpool Willem Holleeder zou faciliteren.’

Maar dat deed de ‘keurige’ Jan Dirk Paarlberg wel, meent het OM. De Maarssense ondernemer zou 17 miljoen euro hebben witgewassen, geld dat Endstra onder druk van Holleeder op de rekeningen van Paarlberg heeft gestort.

Dat de verdachte die kwalijke rol heeft gespeeld, zou volgens het OM nooit zijn ontdekt als Willem Endstra niet was vermoord. Na diens dood dook een notariële verklaring op die zeer belastend is voor Paarlberg. De officieren hechten veel waarde aan de nalatenschap van de geliquideerde vastgoedhandelaar, wiens bijnaam ‘bank van de onderwereld’ luidde. (Zie ook: De zaak Paarlberg: kasteelheer voor de rechter)

Grote makke in het requisitoir is het gebrek aan bewijs dat geld van Paarlberg uiteindelijk bij Holleeder is terechtgekomen. Om dat gemis in hun aanklacht te compenseren, schetsten de officieren van justitie een zo belastend mogelijk beeld van de verdachte. Volgens hen knapte Holleeder een klusje op voor Paarlberg, liep de Heineken-ontvoerder ongevraagd het kantoor van de kasteelheer binnen en fungeerde gokhalhouder Marcel Kaatee als een soort van go between tussen afperser Holleeder, witwasser Paarlberg en hun slachtoffer Willem Endstra.

De bovenwereld van Paarlberg is een façade, meent justitie. Naast de witwasverdenking wordt de multi-miljonair ook oplichting, fraude en vervalsing ten laste gelegd. En dat heeft volgens het OM ‘een verloederend effect op het normale zakenverkeer'. Dat de verdachte zelf meent niets verkeerds te hebben gedaan, getuigt volgens de aanklagers van een ‘verkeerde proceshouding’.

Curieus element in het requisitoir is de veronderstelling van het OM dat Jan Dirk Paarlberg niet uit vrije wil het afpersgeld van Endstra heeft witgewassen. Daarom tonen de officieren zich coulant en eisen een half jaar minder straf: vier jaar onvoorwaardelijk in plaats van vierenhalf.

Paarlberg toonde zich na afloop onthutst en verontwaardigd over de forse strafeis. ‘De officieren zetten me eerst neer als slachtoffer en eisen daarna wel meteen een hoge gevangenisstraf tegen me.’

De witwasverdachte blijft bij zijn verdedigingslijn: ‘Die zeventien miljoen euro is geld dat ik te goed had van Endstra uit een gezamenlijke onroerend goed-investering. Dat geld heb ik teruggeëist en gekregen. Dat laat ik toch niet zitten? Ik ben gekke Henkie niet.’

Op 17 en 18 mei is het woord aan Paarlbergs advocaten.