Zeker, ze hebben elkaar de hand geschud, waarbij ze slechts wat ‘beleefdheden’ uitwisselden en ‘Willem’ alleen zijn voornaam noemde. ‘Ik kende hem niet, wist op die momenten niet wie hij was. Ik vond het geen bedreigende situatie.’ Zo schetste witwasverdachte Jan-Dirk Paarlberg afgelopen week tegenover de rechtbank in Haarlem zijn relatie met Holleeder, de afperser van Willem Endstra. Het mocht geen naam hebben, stelt Paarlberg. Hij zag de Heineken-ontvoerder midden jaren negentig twee keer bij Endstra thuis, in wiens slipstream Holleeder veel te vinden was.

Het openbaar ministerie vermoedt echter een veel hechtere band. Die veronderstelling van het OM is niet zo vreemd omdat ze de vastgoedondernemer ervan beschuldigt 17 miljoen euro afpersgeld te hebben aangenomen in opdracht van Holleeder. Om die verdenking te staven is een aantoonbare relatie welkom voor het OM.

De twee ontmoetingen waar Paarlberg aan refereert, worden ook bevestigd door politiemensen die Holleeder indertijd observeerden. Het leidde in Haarlemse rechtbank tot vragen van de officier van justitie Koos Plooij: ‘U zegt Holleeder slechts twee keer te hebben ontmoet. En nou net die twee ontmoetingen worden door de politie vastgelegd! Is dat toeval of heeft u elkaar misschien toch vaker gezien?’

Paarlberg: ‘Dat is puur toeval.’

Toch leverde justitieel onderzoek ook andere geluiden op. De recherche sprak een aannemer die ooit een klus deed voor Paarlberg op diens boerderij nabij Wilnis. Deze getuige zegt dat Willem Holleeder gedurende een bepaalde periode ‘bijna dagelijks’ te vinden was bij de boerenwoning.

Het huis waar het om gaat staat in Woerdense Verlaat en wordt bewoond door een voormalige secretaresse van de kasteelheer, met wie Paarlberg een tijdlang een relatie had. Eind jaren negentig was hij er zelf ook vaak te vinden. Volgens de verhoorde aannemer had Holleeder in die periode ‘de supervisie’ over de aanleg van een beveiligingssysteem.

‘Totaal verzonnen’, beweert de verdachte tegenover de rechter. Volgens Paarlberg is Holleeder één keer aan de deur geweest, op voorspraak van Willem Endstra, ‘en toen was ik niet thuis.’ Hij noemt de aannemer een ‘onbetrouwbaar persoon’, die geld achterover zou hebben gedrukt. Daarop ontsloeg Paarlberg hem en nu zou de getuige gedreven worden ‘door rancune’. Paarlberg: ‘Ik kan u verzekeren dat die meneer goed voor zichzelf heeft gezorgd.’

Paarlbergs ex-vriendin is ook gehoord, die naar eigen zeggen ‘nogal bang uitgevallen’ is en daarom graag een alarminstallatie wilde voor de woning. De ex: ‘Ik weet wel dat Willem Endstra op de boerderij kwam en een man introduceerde als een ex-veiligheidsman. Jan-Dirk had die afspraak gemaakt. Ik was thuis toen ze kwamen. Er is naar de beveiliging gekeken. Verder niet. De beveiliging is gedaan door anderen.’ Pas later kwam ze er achter dat die ex-beveiligingsman Willem Holleeder was. ‘Daar schrok ik van.’

Het is een storm in een glas water, wil Paarlberg de rechters doen geloven. Het volgens hem eenmalige bezoek van Holleeder aan zijn boerderij is te wijten aan Endstra, die Holleeder ongevraagd naar voren zou hebben geschoven als klusjesman. ‘Ik heb Endstra laten weten dat ik dat niet wilde.’ Daarop is de aanleg van de alarminstallatie gedaan door een gecertificeerd beveiligingsbedrijf, vertelt de verdachte. En zónder supervisie van Holleeder, zoals de aannemer beweert.