‘U zult wel verbaasd zijn dat u hier moet komen,’ zei de rechter tegen Willem Woelders. De politiechef verscheen in vol ornaat en met zijn uniformpet onder de arm in de zittingszaal. ‘Of bent u inmiddels al bijgepraat?’ In het begin van de week ontstond commotie over de aanvang van het onderzoek naar Sjaak K. De ex-rechercheur was door verklaringen in een andere zaak - hij had ook nog een civiele procedure aangespannen tegen zijn vorige werkgever – er achter gekomen dat de rijksrecherche al veel langer onderzoek naar hem deed, dan het OM de rechters wilde doen geloven. Zie het artikel ‘Gaten in de Pet’.

Woelders die voor zijn overstap naar de Domstad jarenlang chef was bij de Amsterdamse recherche, bleek al te zijn bijgepraat. Onder ede bevestigde de commissaris dat het onderzoek tegen Sjaak K. veel eerder is begonnen dan uit de huidige stukken in diens strafdossier blijkt. Woelders was al in april 2004 op de hoogte van een rijksrechercheonderzoek waarin K. als verdachte naar voren kwam. Dat onderzoek was gestart naar aanleiding van een kort daarvoor uitgelekte powerpoint-presentatie met precaire informatie over de moorden op de topcriminelen Sam Klepper en Jan Femer. Getuige Woelders: ‘Een grote groep politiemensen kon over de CD-rom van deze presentatie beschikken, maar door uitsluiting waren er vier verdachten overgebleven – onder wie Sjaak K. En toen herinnerde ik mij dat Jan Femer in 1995 had geprobeerd om K. om te kopen. Dat had K. mij gemeld.’

Destijds bleek er inderdaad niets aan de hand, gaf Woelders toe, maar er schoot hem nadien in 2004, nog iets te binnen waardoor de verdenking tegen Sjaak K. als ‘lekkende rechercheur’ extra werd gevoed. Dat was overigens na de liquidatie van Endstra, stelde de politiechef. Woelders: ‘De vermoorde zakenman had immers verteld dat het platte politiecontact, ‘de Pet’ werd genoemd. Ik herinnerde me dat ‘Sjaak K. destijds altijd een alpino pet droeg.’
'Waarom hebt u bij de rechter-commissaris niets over dit onderzoek verteld?', wilde de rechtbank weten.
Woelders: ‘Het is me niet gevraagd.’

‘Stekker erin, stekker eruit’
Op donderdag 8 november hoopte de rechtbank en de verdediging ook meer duidelijkheid te krijgen over het nieuwe afluistermiddel dat Sjaak K. ‘op of aan het lichaam’ zou hebben gedragen. Officier van justitie Michiel Zwinkels nam het voortouw in de ondervraging van de chef van de KLPD op wiens afdeling deze geheimzinnige ‘configuratie’ werd ontwikkeld. De crimefighter waakte er voor om prijs te geven hoe het direct afluisteren mogelijk was geweest. De techneut kwam met een uiterst cryptische mantra waaruit kon worden vastgesteld dat de rijksrecherche met ‘de configuratie’ niet tegelijkertijd kon opnemen en afluisteren. ‘Als er namelijk direct wordt meegeluisterd is het een niet-goedgekeurde figuratie.’

Om het voor de leek even te vertalen. In de gsm van Sjaak K. werd stiekem een extra chip/microfoontje ingebouwd. De rijksrecherche kon daardoor in bellen en direct meeluisteren met alles wat Sjaak K. met zijn naasten en derden besprak. De bedoeling was dat de rijksrechercheur de telefoonlijn meteen aansloot op een bandrecorder om het gesprek op te nemen (‘plug/stekker erin’). Dit is dus de ‘goedgekeurde figuratie’. De gesprekken moesten worden afgeluisterd van de bandrecorder.

De cryptische antwoorden van de KLPD’er waren koren op de molen van de verdediging. Advocaat Nico Meijering: ‘De politie kon dus niet opnemen en afluisteren tegelijkertijd. Maar er kón dus worden meegeluisterd als het gesprek niet wordt opgenomen?’ (Zie ook: Door de verdediging uitgewerkte ‘afluisteropname’)
De KLPD’er: ‘Dat zou kunnen, maar dan is het een niet-goedgekeurde configuratie.’
Alle handelingen werden vastgelegd in een proces-verbaal volgens de politieman.
De verdediging: ‘Maar áls de stekker eruit wordt gehaald, valt niet te ontkennen dat er kan worden meegeluisterd.'
De KLPD’er: ‘Maar dan geldt de goedkeuring niet meer.’
De verdediging: ‘Maar het kán wel. En hoe kan de rechter controleren dat dit niet is gebeurd?’
Dat kan dus niet, zo bleek uit het getuigenverhoor. Sjaak K. en de rechtbank moeten er van uit gaan dat de Rijksrecherche de rug recht heeft gehouden, maar de gevonden audio-fragmenten doen volgens de verdediging het ergste vrezen.