Nederland en Irak
Dossier Nederland en Irak
In dit dossier vindt u alle artikelen en commentaren vanaf 2003 over de besluitvorming rondom de Nederlandse deelname aan de oorlog in Irak.
-
Geheime codeberichten werpen nieuw licht op Irak-debat

Wie dacht dat het rapport van de Commissie-Davids het laatste woord over het Irak-debat was, leest deze week Vrij Nederland. VN deed een beroep op de Freedom of Information Act (vergelijkbaar met onze Wet Openbaarheid van Bestuur) en kreeg inzage in geheime codeberichten, de communicatie tussen de Amerikaanse ambassade in Den Haag en het State Department.
Lang voor een mogelijke militaire bijdrage in Nederland aan de orde kwam, hadden de Amerikanen hun eigen inschatting gemaakt. Van de Nederlandse militaire capaciteiten waren ze niet onder indruk. Van de Nederlandse 'consensus society' verwachtten ze geen politieke slagvaardigheid. -
Marineschip wel degelijk betrokken bij wapentransporten voor Irak

In het befaamde rapport van de commissie-Davids luidt het begin van de paragraaf Inzet van Nederlandse marineschepen (hoofdstuk 10) als volgt: ‘Ook al vond uiteindelijk geen “omlabeling” van Nederlandse marinevaartuigen ten behoeve van tegen Irak gerichte operaties plaats, de vraag kan worden gesteld of niet toch indirect steun werd verleend aan de Amerikaans-Britse operatie in en rond Irak, voorafgaand aan de invasie van dat land op 19 maart 2003.’ De conclusie van de commissie was, zoals bekend, prettig voor de regering-Balkenende: nee, geen steun.
-
Harde conclusies commissie Davids

Er zijn internationaal zeker 19 grote onderzoekscommissies à la Davids aan het werk geweest, de kleine onderzoekjes niet meegerekend.
Parlementaire commissies, onafhankelijke commissies, afhankelijke commisies misschien, en steeds rijst de vraag: waarom doen ze dat onderzoek eigenlijk?
Deed Nederland militair mee of niet? Zo ja, was dat passief meedoen of actief meevechten? Hoe goed of slecht werkten onze inlichtingendiensten? -
Kon Nederland de inval in Irak ook alleen politiek steunen?
Op 12 januari zullen er bermbommen ontploffen in Afghanistan, kinderen worden afgeslacht in Congo, vulkanen uitbarsten op de Filippijnen en net als elke andere dag 1800 doden vallen als gevolg van oorlog in de wereld. Maar het nieuws zal openen met het rapport van de commissie-Davids.
Nu moet ik oppassen met voorspellingen over de uitkomst, want ik vrees dat de secretaris van de commissie meeleest. Zou ik opschrijven dat Balkenende in het rapport wordt afgeschilderd als een betrekkelijk naïeve, door de ambiance van Bush en Blair geïmponeerde debutant in de wereld van oorlog en vrede, zul je zien dat die conclusie de eindversie niet zal halen.
