YouTube-propaganda voor Japan
Senkaku of Diaoyu
Senkaku of Diaoyu
China en Japan botsen over een paar rotsen in zee. Wie heeft gelijk?
Senkaku of Diaoyu
China en Japan botsen over een paar rotsen in zee. Wie heeft gelijk?
Palmas-kwestie
In een ogenschijnlijk nationalistische propagandafilm op Youtube, onder de overweldigende klanken van Anton Bruckners symphonie no. 8, worden vijf redenen aangegeven waarom de Senkaku/Diaoyu-eilanden niet Chinees zijn. China heeft nooit effectieve controle uitgeoefend op de eilanden aldus de maker van de film. Daarbij heeft China tot 1971 niet geprotesteerd tegen de Japanse eigendomsaanspraken. Sterker nog, aan de hand van vele voorbeelden wordt aangetoond dat China op kaarten en andere documenten de eilandengroep als Japans grondgebied zag. Maar als belangrijkste argument wijst men op de zogenaamde Palmas kwestie. In 1928 werd dit eilandje vlak onder de Filipijnen door het Permanent Hof van Arbitrage niet aan de eerste ontdekker toegewezen maar aan Nederland, aangezien zij de feitelijke controle uitoefende.
Eenzijdig vredesverdrag
De internationale gemeenschap meet met twee maten aldus de Chinese maritiem wetenschapper Ji Guoxing. In een artikel in de Korea Herald maakt hij een vergelijking met de Dokdo eilanden die feitelijk onder Koreaans bestuur vallen, ondanks protesten van Japan. De overeenkomsten zijn inderdaad groot en de beslissing om de Senkaku/Diaoyu-eilanden aan Japan toe te wijzen zijn volgens Ji het gevolg van een eenzijdige vredesverdrag geïnitieerd en gecontroleerd door de Verenigde Staten. Hij doelt hierbij op het vredesverdrag van San Francisco in 1951 waarbij China als belanghebbende partij niet aanwezig was.
Onbewoonde rotsen
Hoe gecompliceerd de kwestie is, blijkt uit een openbare correspondentie tussen de wetenschappers Jerome Cohen en Jon van Dyke aan de ene kant en John Tkacik aan de andere kant. De discussie gaat hierbij vooral over artikel 121 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee: ‘Rotsen waarop geen duurzame menselijke bewoning of eigen economisch leven mogelijk is, hebben geen exclusieve economische zone of continentaal plat.’ Tot 1940 hebben op een van de eilanden ruim 200 Japanners gewoond en gewerkt. Tkacik beweert dat de eilandengroep daarom geen onbewoonde rotsen zijn, Van Dyke en Cohen vinden dit wel. Een interessante discussie.
Over Klaas Postma
Klaas Postma (1958) werkt sinds februari 2000 als researcher bij Vrij Nederland. In deze functie verzorgt hij de redacteuren van achtergrondinformatie. Hij studeerde Communicatiewetenschap aan de UVA, met als specialisatie Informatiekunde. Voor hij bij VN kwam was hij onder meer enkele jaren werkzaam bij Het Parool en Trouw en een klein jaar bij de Leeuwarder Courant.
