Dinsdag 14 juli

Fiets met vriendin K. terug van les 1 van onze tiendelige pufcursus Samen Bevallen, en verkeer in lichte paniek. Alle andere stellen in ons klasje blijken al weken, zo niet maanden, driftig in de weer met hun babyuitzet. K. en ik hebben nog geen folder ingekeken. Moeten wij niet ook als de bliksem naar de Prénatal en de Babyplanet? 'Rustig aan,' sust K., die al eerder een kind op de wereld heeft gezet, 'al die drukte over spullen, typisch het gedrag van onervaren ouders.' Om te besluiten met de woorden: 'Heus, een baby heeft de eerste maanden maar twee dingen nodig: een bed en een borst.'

Donderdag 16 juli

Blijf toch een onrustig gevoel houden. Misschien is het omdat ik mijn kooplust de eerste, kritische maanden van de zwangerschap dwangmatig heb onderdrukt uit angst de goden te verzoeken, maar ik wíl naar een babywinkel. Dan maar zonder K., besluit ik. Alleen: wat heeft zo'n baby'tje eigenlijk nodig? Kom intens tevree thuis met een veel te dure knuffelolifant.

Zaterdag 25 juli

Ga vandaag eindelijk met K. naar de mega-Prénatal, samen met mijn ouders, die erop staan een kapitaal uit te geven aan hun kleinzoon. Bij elk artikel dat in de kar geladen wordt, stribbelt K. even tegen. 'Zoiets kun je ook heel goedkoop op Marktplaats vinden, hoor.' Mijn ouders kijken haar aan alsof ze van de ratten is besnuffeld, en gaan onvermoeid door met inladen. Of het nu komt door al die vrolijke pasteltinten in de winkel, door die gezellige zithoekjes met bekertjes water, of door die toiletdeuren waar, heel schattig, 'papa' en 'mama' op staat, gaandeweg geeft vriendin K. haar verzet op. Sterker, ze ontpopt zich als een ware babyspullen-fanaat, die verrassend goed op de hoogte blijkt van wat er zoal te koop is. 'Ja, die buggy van honderd euro líjkt wel praktisch, maar deze hier van tweehondervijftig euro kwam veel beter uit de test van Ouders Online!' Anderhalf uur later dan gepland, het budget van mijn ouders ruim overschreden, verlaten we de winkel.

Zondag 26 juli

Volgens mij hebben we nu alles.

Maandag 27 juli

Begrijp ineens waarom de babywinkels als paddestoelen uit de grond schieten. Zet het woord 'baby' of 'zwangerschap' op een product, of suggereer dat een artikel speciaal voor baby's is ontworpen, met de laatste techniek uit Amerika, en je kunt er drie keer zoveel voor vragen. Neem de 'commode'. Die verschilt weinig van de gemiddelde ladekast van Ikea, maar kost rustig achthonderd euro. Een 'baby slen', oftewel een draagdoek, is niets meer dan een lange trico lap, maar wel één waar je veertig euro voor betaalt. Een 'ring sling' is een 'baby slen' waar een paar plastic ringen doorheen zijn gejast, en is derhalve twee tientjes duurder. Dan bestaat er ook nog zoiets als 'voedingskleding', meestal gewoon een effen T-shirt met twee spleten erin waar precies een tepel doorheen past, maar de mensen achter het merk Boob schromen niet om daar een prijskaartje van tachtig euro aan te hangen. Om nog maar te zwijgen van de hooterhiders, louter en alleen een stuk stof waarmee moeders bij het zogen hun borsten kunnen bedekken. Voor vijfendertig euro te bestellen via www.hooterhiders.com.

Zaterdag 1 augustus

Onderzoek heeft uitgewezen dat aanstaande vaders tijdens een zwangerschap minder testosteron aanmaken, lees ik in de krant. Zou dat verklaren waarom ik vandaag de halve stad ben afgefietst voor die snoezige mobiel? En waarom het me nu vreselijk dwars zit dat diezelfde mobiel blijkt te vloeken bij de wieg?

Zaterdag 7 augustus

Toch nog maar even naar de babywinkel. Verbeeld ik het me nou, of zijn de verkoopsters erop getraind je angst aan te jagen? Sta je net een matrasje voor het wiegje uit te zoeken, komt er zo'n meisje naast je staan dat je fijntjes wijst op alle gevaren die bij een babyslaapje op de loer liggen. Had ik me bijvoorbeeld al gerealiseerd dat mijn kindje zich ook op zijn buik kan draaien en met zijn neusje in het matras kan belanden? Nee, ik hóéf die peperdure, luchtdoorlatende Aero Sleep ('Adem vrij, slapertje van mij') natuurlijk niet te kopen, 'Maar ja, gaat wel om de veiligheid van uw baby.' Ik denk, mijn baby is vast intelligent genoeg om in zo'n situatie zijn hoofd om te draaien. Maar ja, in tijden van baby Hendrikus neem je als ouder natuurlijk liever geen risico. En dus ga je alsnog met een Aero Sleep en twee tassen vol andere honderd procent kindveilige spullen naar huis.

Zondag 8 augustus

Volgens mij hebben we nu écht alles.

Woensdag 19 augustus

Vriendin K. vraagt of ik ook nog even een luieremmer wil kopen. Ik ga op pad, en kom terug met de Diaper Champ. Aanschafbedrag: 79 euro. Heb ik zelf wel over voor zo'n 'geheel reukloos', 'veilig' en 'voordelig' product, maar K. had meer gedacht aan een luieremmer van 7,50 euro van de Hema. Wij samen terug naar de winkel. 'Mijn vriend heeft dit ding bij jullie gekocht,' begint K. tegen een verkoopster, 'maar ik wil hem graag ruilen.' Onmiddellijk komen drie andere verkoopsters in een kring om ons heen staan. Ruilen, hoezo? Ze hebben nog nooit klachten over de Diaper Champ gehad. 'Nou', zegt K, 'ik vind hem anders veel te duur.' De verkoopsters geven niet op en beginnen over het ingenieuze afsluitsysteem van de Diaper Champ. 'Ingenieus afsluitsysteem?' roept K., 'het is gewoon een plastic emmer met een dikke klep!' Ondertussen werpt iedereen míj vuile blikken toe. K., omdat ik me zo'n stom ding heb laten aansmeren. En de verkoopsters, omdat ik mijn hormonaal gestuurde vriendin niet in bedwang weet te houden. De discussie loopt steeds hoger op. Maar dan heb ik er genoeg van, neem de Diaper Champ onder mijn arm, en trek K. mee naar buiten. 'Hier komen we dus never nooit meer!' zeggen K. en ik stoer tegen elkaar. Maar we weten allebei dat het niet waar is.

Vrijdag 25 september

Hoera, baby P. is geboren! Twee uur later komt de kraamverzorgster binnen, die meteen ons huis aan een inspectie onderwerpt. Waarom we gewóne Weleda babyolie hebben gekocht, wil ze weten, en geen iedere dag-olie? En waarom speen zus in plaats van speen zo? Wát, hebben wij nog nooit van ABC dophilus gehoord, dat wonderpoeder tegen darmkrampjes dat alleen bij die ene bodybuildwinkel in de stad te koop is? O ja, als papa toch boodschappen gaat doen, een magnetron zou ook wel handig zijn, want melk koken, daar koeken je pannetjes zo van aan.

Maandag 28 september

Ja, ik weet dat we al aan de honderdtachtig zitten, à twee euro per stuk, maar als ik Dick en Corry, Frans en Wilma, Fred en Elly, Ton en José en Willem en Liesbeth een geboortekaartje stuur, is het dan niet een beetje lullig als ik die andere vrienden van mijn ouders oversla?

Donderdag 1 oktober

Lief bedoeld natuurlijk, al die rompertjes met Disney-figuren, slabbetjes met komische teksten, en pluchen knijpknuffels die een geluid produceren waarvan ik zelf nog elke keer schrik, maar om nou te zeggen dat ze bovenaan de verlanglijst stonden: nee. Waarom vraagt niemand gewoon wat je wilt hebben voor je baby? En waarom is het not done om zelf suggesties te doen? Bij een huwelijk stuurt iedereen uitnodigingen rond met als cadeautip een klein getekend envelopje, maar in je geboortekaartje zetten dat je baby alleen van houten speelgoed en ecologisch verantwoorde kleertjes houdt, dát kan dan weer niet.

Maandag 5 oktober

Alle vriendinnen van K. grijpen het kraambezoek aan om te leuren met oude babyspullen. Wat moeten ze anders met al die wipstoeltjes, boxen en badjes die een vermogen hebben gekost en nu de halve zolder in beslag nemen? Eén vriendin zegt met wanhoop in haar stem: 'Je mag álles van me lenen. Op één voorwaarde: ik wil niks terug.'

Woensdag 7 oktober

Een luierpak is géén pak luiers, maar een romper. Een hydrofiel luier is ook geen luier, maar een handdoek. Een flanellen luier? Juist, een bakerdoek. En dan papa verwijten dat hij niks kan vinden.

Zaterdag 10 oktober

Feit: een gemiddeld babyproduct moet tenminste aan vier criteria voldoen. Een buggy bijvoorbeeld, die moet soepel rijden, goed opvouwbaar zijn, niet te veel wegen, en voldoende comfort bieden aan je baby. Feit: een gemiddeld babyproduct voldoet altijd aan vier criteria min één. Noem het een gekmakend toeval, noem het een duister complot van de babyspullenindustrie, maar de praktijk is dat je daardoor blíjft kopen in de hoop op beter. Vrienden van ons hebben al drie buggy's achter de rug. Zelf beschikken wij inmiddels over drie verschillende warmhoudkruiken en vier babydragers. Ook typisch: boxkleden zijn standaard vijf centimeter te breed. Zoiets gaat toch aan je knagen.

Dinsdag 13 oktober

Als baby P. eindelijk even ligt te slapen, neem ik plaats achter mijn computer en beland al snel op de website www.wiegedood.nl. Wat blijkt? Zo'n beetje alles wat de gemiddelde ouder koopt ter bevordering van de veiligheid van zijn baby, is in werkelijkheid levensgevaarlijk. Wég met al die hoofdbeschermertjes, zijligkussentjes, stabilisatierolletjes en wiegbekleding. Waar is de Keuringsdienst van Waren als hem nodig hebt?

Zondag 18 oktober

'Schat, heb jij de neuspeer gezien?'

'Sorry, de wát?'

Vrijdag 23 oktober

Baby P. is nu vier weken oud. Hij heeft een wieg, een ledikant, een hangmat, een snugglenest, een reiswieg, een box, en een maxicosy. Maar waar slaapt hij nu al drie nachten op rij? Op de buik van mama.

Lees ook

Weekboek van een aanstaande vader