VN MediagidsKafka en het recht op privacy
Samenleving 10.06.2010

‘Dit is Kafka’, concludeerde nationaal ombudsman Alex Brenninkmeijer in het najaar van 2008 naar aanleiding van de klacht van een burger wiens identiteit vijftien jaar lang werd misbruikt door een verslaafde drugscrimineel. Grover kan de privacy nauwelijks worden geschonden.
Als gevolg van de persoonswisseling had de ondernemer Ron Kowsoleea ten onrechte een strafblad met drieënveertig veroordelingen opgebouwd. De vergrijpen waren gepleegd door zijn aan lager wal geraakte ex-vriend Imro C., die zich bij elke aanhouding valselijk van Kowsoleea’s antecedenten bediende.
De echte Kowsoleea kon het misverstand meestal wel ophelderen, maar het bleek vrijwel onmogelijk om de foute informatie uit de computers van de verschillende opsporingsdiensten te wissen. Gevolg: meer dan veertig keer werd Kowsoleea onder groot machtsvertoon door de politie van de weg geplukt. Het regende dagvaardigingen voor vergrijpen die hij niet had gepleegd. Op zakenreizen naar Suriname ondervond hij zoveel hinder van de identiteitsdiefstal dat zijn importbedrijf er aan ten gronde ging.
Omdat geen instantie bij machte bleek om de digitale dossiers te zuiveren van de stroom aan foute gegevens, klopte Kowsoleea uiteindelijk aan bij de ombudsman die hem volkomen in het gelijk stelde. In antwoord op Kamervragen lieten de twee verantwoordelijke ministers begin vorig jaar weten dat Kowsoleea verontschuldigingen en een vergoeding waren aangeboden voor de onjuiste registraties en de hinder die hij daarvan had ondervonden. Daarmee leek de zaak na vijftien jaar getob eindelijk afgesloten, maar uit de antwoorden van demissionair minister Hirsch Ballin (Justitie) op vragen van SP en VVD blijkt de kwestie allerminst tot ieders tevredenheid geregeld.
Kowsoleea stelt dat de schade als gevolg van de identiteitsfraude voor hem in de miljoenen loopt, maar de – niet nader gespecificeerde – compensatie komt niet in de buurt van dat bedrag. Wat justitie betreft is de discussie over dit onderwerp gesloten, zodat er voor de onfortuinlijke ondernemer niets anders opzit dan de zoveelste juridische procedure aanspannen om via de rechter zijn gelijk te halen.
Jaarlijks worden in Nederland zo’n tweehonderdduizend paspoorten en identiteitsbewijzen gestolen. Identiteitsfraude is de snelst groeiende vorm van criminaliteit.
