‘Vanzelfsprekend is een tentoonstelling in eigen land extra spannend omdat er zoveel mensen komen kijken die je kent. Gelukkig ben ik heel blij met hoe de werken nu staan in Museum Boijmans. Maar ondertussen heb ik in mijn atelier al weer een lege maquette van de ruimtes in Museu Serralves in Porto, waar de tentoonstelling in februari opent. Daarvoor moet ik omschakelen, Boijmans even helemaal vergeten en opnieuw beginnen met inrichten.

Het is begrijpelijk dat in tijden van bezuinigingen geen sector wordt overgeslagen, maar de cultuursector wordt nu overdreven hard aangepakt. De disproportionaliteit en de valse motivatie maken het onverdraaglijk. De bezuinigingen zijn schadelijk omdat er veel goeds verdwijnt. Vernieuwende en jonge initiatieven worden niet meer ondersteund en gestimuleerd. Hierdoor zal innovatie stilvallen en wijkt jong talent uit naar oorden die vruchtbaarder zijn. Dat is eigenlijk een groot schandaal. Goede educatie is een verplichting van een fatsoenlijke samenleving. Juist in een meer internationale markt doen we er goed aan om instituten als de Ateliers en de Rijks akademie te ondersteunen. Talent moet je helpen om verder te komen. We moeten er trots op zijn dat er zoveel mensen van buiten onze eigen postcode naar deze instituten willen komen; dat betekent dat we kwaliteit leveren en jonge mensen iets te bieden hebben. Pas als dat niet meer zo is, moeten we ons zorgen gaan maken. Ik geef les in Duitsland en daar is het culturele bewustzijn groter dan in Nederland. Ze hebben daar meer waardering voor kunst en cultuur en er wordt ook meer geïnvesteerd in kunstonderwijs.

Uiteraard ben ik dankbaar voor de kansen en de ondersteuning die ik heb gekregen. Maar ik heb nooit zitten wachten. Je moet proberen je eigen kansen te maken en die vervolgens goed benutten. Uiteindelijk zit het echte kapitaal in de creativiteit van de kunstenaars.’