En het is weer donderdag: De Week Waarin...

U zult er weinig van gemerkt hebben, maar het was deze week opmerkelijk stil in de straten van Lourdes. Op verschillende plaatsen in Brabant begonnen Mariabeelden bloed te huilen, en niemand die het zag. Zelfs de wonderbaarlijke verschijning van het gezicht van Jezus in een Roemeense rodekool, ging aan iedereen voorbij. Want we hadden wel wat anders aan ons hoofd. We waren druk doende een veel groter wonder te verklaren: de onstuitbare opmars van Mirakel Mark.

Hoe is het mogelijk? Uitgerekend hij, de man die nog niet zo lang geleden van schrik een windje liet als Rita Verdonk haar keel schraapte, wordt plotseling alom beschouwd als de enige persoon die ons land door loodzware tijden kan loodsen. Met twee vingers in zijn neus wint hij elk debat, kritiek glijdt van hem af als water van een in BP-olie gedrenkte albatros.

In de Linkse Kerk trekken wij ons de haren uit het hoofd. We hadden al een Verlosser! Fatsoenlijkheid zou hij ons brengen, en redelijkheid - en we zouden allemaal op hem stemmen. Dus waarom dreigt onze Job het af te leggen tegen zo'n opgeschoten knaap?

Omdat alles geoorloofd is bij het zoeken naar een antwoord, doorzochten we eerst de vuilniszakken van Mirakel Mark. Behalve een ruime selectie verpakkingen van voorgegaarde eenpersoonsmaaltijden, leverde dat weinig op. Daarna staken we ons licht op bij een duister sujet in een parkeergarage, dat ons wist te vertellen dat het succes van Rutte vooral drijft op langgekoesterde wraakgevoelens. Als scholier was hij niet de vlotste, vandaar. Zijn bolvormige kapsel leverde hem zelfs de bijnaam 'Purdey' op, naar het door Joanna Lumley gespeelde personage in de serie De Wrekers. Nu is het Marks beurt. He's back - with a vengeance.

Leerzaam. Al hadden we toch het idee dat er meer moest zijn. Zou het succes van Mirakel Mark misschien ook iets van doen hebben met het feit dat hij zijn principes hanteert zoals Groucho Marx dat deed: If you don't like them, I have others? Ooit pleitte hij voor 'sociaal liberalisme' en liep hij begeesterd door de tomatenkassen te oreren over zijn Groen Rechtse droom, nu schurkt hij aan tegen een partij die graag raddraaiiers in de knieën schiet, en die achter elke smeltende ijskap een linkse ijsbeer met een gasbrander vermoedt.

Ongetwijfeld is dat tegen het zere been van gematigder partijgenoten. En het zou kunnen dat mensen als Pieter Winsemius hun woede hierover de vrije loop laten op afgelegen bospaden, maar in de media hoor je ze niet. Blijkbaar heeft Rutte de aloude corpsmentaliteit in ere weten te herstellen. Tuurlijk, er gebeurt wel eens wat binnen de gelederen. Maar daar rook je gewoon gezellig een dikke sigaar op. De vuile was hou je binnen - of breng je naar je moeder.

Het ontbreekt Mirakel Mark ook niet aan mazzel. De grootste krant van Nederland voert al weken een snoeiharde campagne tegen Ruttes grootste concurrent, terwijl linkse media zich gedeister houden. Tegelijkertijd prijzen vooraanstaande PvdA-economen het VVD-programma de hemel in, en kraait Felix Rottenberg op tv enthousiast dat Rutte 'in topvorm' is. En wat zullen de liberalen blij zijn geweest dat CPB-directeur en PvdA-lid Coen Teulings geen tijd hadden om alle koopkrachtplaatjes te berekenen. Want daardoor kan Mirakel Mark nu met droge ogen verkondigen dat een bijstandmoeder een dief van haar eigen portemonnee is als ze niet op de VVD stemt.

Ruttes enige probleem is natuurlijk dat hij niet meent wat hij allemaal zegt. Eigenlijk is hij een aardige vent, die stiekem helemaal geen bloedhekel heeft aan ijsberen, vluchtelingen en openbaar vervoer. En hij bibbert nu al bij de gedachte dat hij straks zal moeten vergaderen met licht ontvlambare houwdegens als Hero Brinkman. Voorspelling: na 9 juni gaat de VVD een enorme draai maken. Als Mirakel Mark daar zonder kleerscheuren uitkomt, mag dat pas echt een wonder heten.