Diederik Samsom raast door het hoge Noorden. ‘Diederik heeft overal een antwoord op…’

In een donkerblauwe Mercedes met chauffeur trok PvdA-lijsttrekker Diederik Samsom door het land om in contact te komen met 'gewone Nederlanders'. In tegenstelling tot Wouter Bos en Job Cohen, die altijd een heel campagneteam om zich heen hadden, hobbelde alleen zijn persoonlijke voorlichter Saar van Bueren achter hem aan. Ze had in het verleden voor Ajax gewerkt, maar ze vond het gekkenhuis rond Diederik veel spannender.

'Iedereen kent Diederik! In mijn Ajax-tijd ging ik met Klaas Jan Huntelaar de straat op. Je kunt Diederik, qua populariteit, echt op dat niveau inschalen. Diederik is spontaan, Diederik is open, Diederik heeft overal een antwoord op… Ik ben onder de indruk van zijn parate kennis.'

Eerlijk is eerlijk: daar had Saar een punt. Zelden een lijsttrekker zo enthousiast op mensen af zien stormen. Voor de gewone mensen was dat ook wennen. Loop je te winkelen in Zwolle, komt Diederik Samsom ineens hyper-de-hyper op je af met een bos rozen.

Hier een roos!
En wat zit je dwars?
Je mag alles zeggen…
En dan probeer ik eerlijk te zijn.
Zeg dan, we staan voor u klaar!

Tofuburgers
In Zwolle raasde hij door het winkelcentrum. Bij ijzerhandel Van Rossem ('ijzersterk in ijzer') sprak hij een man met blauwe stofjas aan.

'Bent u de eigenaar?'
- 'Nee, dat is de Rabobank.'
'Wilt u dan toch deze roos aannemen?'
- 'Nee.'
'Dat dacht ik al.'
- 'Zet hem thuis maar in een vaas, jij hebt hem harder nodig dan ik.'
'Ja, hahaha. Dat zullen we zien! Het is nog lang geen september!'

Een paar uur later verscheen hij op een buurtbarbecue. Er waren drie fotografen, van wie er twee voor de PvdA werkten. Op eigen verzoek liet hij zich vastleggen ter hoogte van de tofuburgers, want Diederik is vegetariër.

Een buurtbewoner sprak hem daarop aan.
'Lust jij geen worst?'
- 'Ik zeg niet dat het niet lekker ruikt, maar ik ben vegetariër.'
'Waarom ga je dan niet bij de Partij voor de Dieren?'
- 'Omdat vegetariërs binnen de PvdA prima op hun plek zijn.'
'En vleeseters?'
- 'Die ook!'

Vliegwieleffect
Afgelopen zaterdag trok hij door 'het hoge Noorden'. Hij belde aan bij huizen in Coevorden en deelde rozen uit op de markt in Emmen. De dag werd afgesloten met een zogenaamde town hall meeting in café The Pub in Hooge­veen, waar Diederik op een verhoging antwoord gaf op vragen. Hoogtepunt was de presentatie van 'de rode telefoon', een mobieltje dat altijd werd opgenomen.

Diederik riep initiatiefnemer 'Geert' naar voren voor een korte toelichting.
'Ik ben Gert,' zei de initiatiefnemer van de rode telefoon. 'Niet Geert.'
Diederik: 'Op mijn blaadje stond Geert.'
Gert: 'Het is Gert!'
Ze poseerden samen voor een fotograaf van de partij.

Daarna balde Diederik de vuist. 'We gaan winnen! U gaat het verschil maken! We staan hier met honderdvijftig man. Buiten is de ronde van Hoogeveen bezig. Het barst van de mensen. Ga de straat op en overtuig tien man, dan hebben we er weer duizend stemmen bij. Als die duizend man ook weer tien mensen overtuigen hebben we tienduizend stemmen!'

Na een korte stilte: 'Ik geloof daarin! Ik geloof in het vliegwieleffect.'
Er werd geklapt.
Een man met een grijze baard schreeuwde dat hij met de rode telefoon had gebeld, maar dat er niet werd opgenomen.
Diederik: 'Dat is niet de bedoeling, ik ga dat uitzoeken.'

Even later maakte hij zijn eerste grap: 'Het is een toestel met nummerherkenning!'
De achterban in Hoogeveen: ha-ha-ha.
Na afloop mengde hij zich met voorlichter Saar van Bueren onder de mensen.
Een jongen in een honderd-procent-anti-windmolens-T-shirt sprak hem aan.

Diederik: 'Zeg het maar, wat heb je op je lever?'
Nou, de plaatsing van windmolens in het Drentse landschap. Diederik pareerde met de milieudoelstelling in het verkiezingsprogramma van de PvdA. In 2050 moest alle energie duurzaam geproduceerd zijn. En wat hem betreft gebeurde dat met windmolenparken offshore. In zee dus. En een paar windmolentjes in Drenthe, maar niet te veel.

Voorlichter Saar van Bueren keek op haar horloge.
Het liep weer uit.

'Diederik neemt voor iedereen de tijd, dat is typisch Diederik. Als we met die bos rozen langs de huizen gaan, weet ik bij het derde huis al dat het schema de prullenbak in kan. Twintig minuten is niets. Hoe vond je dat hij het deed?'

Ze gaf zelf het antwoord.
'Ik vond 'm scherp. Je ziet 'm groeien. Mensen zijn echt verbluft over wat hij allemaal weet.'
We keken naar Diederik, druk in debat over de Joint Strike Fighter.

Nadat Saar hem drie keer met haar vinger in het pak had geprikt, draaide hij zich om. De reacties van de mensen in het land vielen hem mee. 'Mijn eerste campagne was in 2002, toen spuugden ze naar ons. Ik heb de indruk dat het goed gaat. Vanmiddag sprak ik met een mevrouw in Emmen heel inhoudelijk over de verplaatsing van de dierentuin.'

Hij ging een week met het gezin naar Portugal. Het partijbestuur had hem afgeraden om daar de telefoon op te nemen. Hij ging focussen en zich bezinnen om nog strijdbaarder terug te komen. Voorlichter Saar van Bueren meldde voor de zekerheid dat zij ook op vakantie ging. 'Het schema van Diederik loopt synchroon met mijn schema.'

Ze wist zeker dat ze tijdens de vakantie haar telefoon niet opnam. 'Alleen als Diederik belt.'