Afgelopen dinsdag heerste er in de Tweede Kamer een licht opgewonden stemming. Dat kwam niet alleen omdat het eerste vergaderdag na drie weken vakantie was. En ook niet omdat Femke Halsema na twaalf jaar afscheid nam. De belangrijkste oorzaak van de opwinding was het vragenuur nieuwe stijl.

De verbouwing van het vragenuur vloeit voort uit de herverkiezing van Gerdi Verbeet tot Kamervoorzitter, afgelopen juni. In haar jacht op een tweede termijn deed Verbeet toezeggingen aan verschillende partijen. Ze beloofde SP en PVV om de drempel van dertig zetels voor spoeddebatten niet te verhogen. Maar om CDA en VVD tegemoet te komen, beloofde ze tegelijkertijd maatregelen om het aantal spoeddebatten terug te dringen.

Verbeet werd herkozen - met een landslide. Maar ze moest wel haar beloftes nakomen. En dat heeft ze nu gedaan. De opzet van het nieuwe vragenuur is als volgt: Kamerlid ondervraagt bewindspersoon, geen interrupties meer door derden. Op die manier kan de vragensteller dóórvragen, en kunnen er ook meer vragen worden gesteld (6 á 7 in plaats van 3 á 4). Naast minder spoeddebatten hoopt Verbeet op die manier ook op een urgenter en levendiger vragenuur.

Urgenter? Mwah. Levendiger? Nou nee.

Het begon met een vraag van Maarten Haverkamp aan Joop Atsma over de nachtvluchten van traumahelikopters. Inderdaad: CDA-Kamerlid aan een CDA-bewindspersoon. Niet bepaald een recept voor vuurwerk, en dat werd het ook niet. Bij vraag twee (over de Europese Rekenkamer), drie (problemen rond adoptie uit Ethiopië) en vier (marktwerking in de zorg): idem dito.

Bovendien kwam al gauw een ander euvel aan het licht. Het debat in het nieuwe vragenuur speelt zich nog uitsluitend af tussen de Voorzitter, de vragensteller en de bewindspersoon. De rest van de volksvertegenwoordiging doet niet meer mee. En die veranderde dan ook prompt in een soort middelbare schoolklas: iedereen begon gezellig onderling te kletsen, geen acht slaand op het debat tegen de achterwand. Dat Femke Halsema ondertussen uitgebreid felicitaties in ontvangst ging zitten nemen, hielp ook niet echt.

Na afloop sprak ik in de wandelgangen een SP’er.‘Volgende week zitten hier alleen nog maar de zes vragenstellers en de bewindspersonen,’ voorspelde hij.

Misschien krijgt hij nog gelijk ook.