Afgelopen woensdag was ik te gast op mijn oude middelbare school in Amsterdam. De lerares geschiedenis had me uitgenodigd om wat te komen vertellen over de Haagse politiek.

Nu wordt er veel geklaagd over tieners die niets meer weten dankzij Google, Studiehuis en SBS6, maar daar was in klas 4D weinig van te merken. Goed, niet iedereen wist wie Rob Oudkerk was (zodra ik het woord ‘Theemsweg’ liet vallen, keken ze al wat minder glazig). En ook Paul Depla was niet bij iedereen bekend (hier deed het woord ‘fietsenhok’ wonderen).

Maar de leerlingen discussieerden volop mee over de vraag of iemand met een strafblad gekozen zou mogen worden in de Tweede Kamer. Ze waren, zoals ieder gezond mens, stomverbaasd toen ik ze vertelde dat een Kamerdebat in 2008 gemiddeld 10 uur en 26 minuten duurde. En toen ik uitlegde dat de ChristenUnie in moreel opzicht een conservatieve partij is, zei een van hen: ‘Maar de ChristenUnie vindt toch van zichzelf dat ze links van het CDA staan?’

Het mooiste vond ik de vragen die ze van tevoren op schrift hadden gezet. Een aantal getuigde van kennis, of in ieder geval vermoedens, van de Haagse werkelijkheid (‘Wijzigen ministers vaak dingen in een interview?’, ‘Wordt er veel geroddeld in de Kamer?‘). Andere vragen gaven blijk van een gezonde journalistieke nieuwsgierigheid (‘Merk je dat er veel onderhandeld wordt buiten de Kamer?’, ‘Wat moet je absoluut niet zeggen of doen als je aan het debatteren bent?’). En sommige waren precies de vragen waar Haagse journalisten zelf al jaren mee rondlopen (‘Is Balkenendes klungeligheid een act om meer sympathie te krijgen of is hij echt zo?’).

Gelukkig waren de leerlingen van 4D niet allemaal vroegwijs. Eén vraag toonde haarfijn aan waar de gedachten van een zestienjarige vooral naar uit gaan: ‘Op tv lijkt er een seksuele spanning te zijn tussen Verdonk en Balkenende, is die er ook?’

Thijs Niemantsverdriet