De Provinciale Statenverkiezingen van maart 2011 beloven bijzonder spannend te worden. Niet vanwege de provincies: de meeste kiezers zal het een worst wezen welke anonymi straks plaatsnemen in de Staten van Flevoland of Drenthe. Nee, de spanning zit hem in de Eerste Kamer, die in mei getrapt gekozen wordt door de Statenleden. In die Eerste Kamer heeft het kabinet-Rutte nu geen meerderheid, en het is maar zeer de vraag of ze die na mei wél heeft. De Senaat zal waarschijnlijk het decor worden van een stevige portie wheeling and dealing.

Ook steekt het rauwe populisme van Wilders het Binnenhof over: een flink peloton PVV’ers zal straks zijn opwachting maken in de chambre de réflexion. Je zou dus verwachten dat de andere partijen een lijsttrekker naar voren schuiven die is opgewassen tegen de populistische lieden die sinds 2002 in Nederland de toon zetten.

Het tegendeel is waar. Alle lijsttrekkers die tot nu toe zijn gekozen/naar voren geschoven, zijn politici die tijdens de Fortuyn-revolte juist sneuvelden. Roger van Boxtel (D66) was minister van Grotestedenbeleid (lees: allochtonenzaken) in Paars-II, het kabinet dat in dat annus horribilis zo ongenadig op z’n broek kreeg. Loek Hermans (VVD), minister van Onderwijs in datzelfde kabinet, vertrok na de electorale opdoffer richting MKB Nederland. En Marleen Barth (PvdA) was één van de 23 sociaal-democratische Kamerleden die in het kielzog van Ad Melkert in mei 2002 de bietenbrug op gingen.

Met name Barth is een opmerkelijke keuze. In veel opzichten vertegenwoordigt ze de PvdA van vóór Pim: volledig gefocust op de macht en bedreven in politieke intriges. In 1998 bleek ze als politiek verslaggever van Trouw op de PvdA-kandidatenlijst te staan zonder dat haar superieuren dat wisten. Later kwamen zij en haar echtgenoot Jan Hoekema (D66), burgemeester van Wassenaar, in opspraak. De ambtswoning was voor 630.000 euro verbouwd, en dat werd veel te laat gemeld aan de gemeenteraad. Past zulk gedrag wel binnen de ‘erecode’ van partijvoorzitter Lilianne Ploumen, die sociaal-democraten voorschrijft om sober en dienstbaar door het leven te gaan?