Wie hoopt tijdens verkiezingsdebatten op televisie iets nieuws te horen, komt meestal bedrogen uit. Doorgaans slaan de politici elkaar om de oren met in goed ingestudeerde oneliners verpakte programmapunten. Dat leidt dan tot een wedstrijd wie dat het handigst kan.

Met ‘leg de rekening niet bij de zieken maar bij de Grieken’ scoorde Geert Wilders tijdens het EO-debat van vorige week zoveel punten bij zijn potentiële achterban dat hij die snedige vondst dinsdag in Carré nog eens herhaalde. Alliteraties doen het altijd lekker.

Mocht een uitspraak wel ‘nieuws’ of een ‘nieuwtje’ bevatten, dan is dat vaak goed te zien aan de lichaamstaal van kandidaten. Neem Diederik Samsom tijdens het ‘Carrédebat'. Hij werd ‘aan de tand gevoeld’ door Petra Grijzen van BNR en kreeg de vraag of hij als premier de vader van prinses Máxima zal toelaten bij de inhuldiging van Kroonprins Willem-Alexander. Al tijdens de vraag slaakte de PvdA-leider een zucht en na de vraag kwamen uit de zaal afkeurende geluiden.

De komst van Jorge Zorreguieta is een gevoelig punt bij de sociaaldemocraten. Het waren toenmalig premier Wim Kok en vooral PvdA-minister van staat Max van der Stoel die begin 2001 de kastanjes uit het vuur haalden. Van der Stoel maakte de oude Zorreguieta duidelijk dat hij om zijn rol in het Videla-regime in Argentinië niet welkom was bij het huwelijk van zijn eigen dochter. Over latere staatkundige gebeurtenissen is voor zover bekend toen niets afgesproken.

Tijdens de vorige campagne zette Samsoms voorganger Job Cohen de deur voor Zorreguieta op een kier. ‘Het zou misschien kunnen na al die jaren.’ De kritiek uit linkse hoek op die uitspraak was niet mals en in oktober vorig jaar meldde de PvdA-fractie dat Zorreguieta bij een inhuldiging toch niet welkom was: het was nog te vers.

Of hij de vraag verwachtte of niet, Samsom schoof de deur opnieuw open. Natuurlijk moeten we er tegen die tijd nog eens goed over nadenken, zei hij, maar ‘op dit moment denk ik dat het volgens mij zou kunnen’. Aan het gezicht van Samsom was te zien dat hij het spannend vond om dat te zeggen.

Of leggen we dat er bij gebrek aan nieuws nou zelf in? En is het ook pure interpretatie om te zien dat premier Rutte zijn nek zo ver mogelijk leek uit te strekken om precies te horen wat zijn tegenstrever te zeggen had. Of dat CDA-lijsstrekker Buma op datzelfde moment lucht in zijn wangen blies alsof hij wilde zeggen: ‘poe hé’.