1. Wouter Koolmees (D66)

Passie voor de politiek had Wouter Koolmees (1977) al vroeg: tijdens het eerste Paarse kabinet verfde hij zijn haar auberginekleurig. Nu staat hij volgens tal van Kamerleden als talentvolle nieuwkomer met stip op één. Al in zijn eerste weken in de Kamer wist Koolmees zijn naam te vestigen met de breed gesteunde motie-Koolmees. Eigenlijk wilde minister van Financiën Jan Kees de Jager 3,2 miljard aan bezuinigingen doorschuiven naar een volgende periode, maar Wouter Koolmees stak er een stokje voor. Sindsdien geldt de jonge D66’er in de Kamer als een financieel expert om rekening mee te houden. Voor Alexander Pechtold is Koolmees een uitkomst: zodra het over de overheidsfinanciën gaat, schudt zijn fractiegenoot de cijfers moeiteloos uit zijn mouw. Geen wonder: tot vorig jaar was hij hoofd begrotingsbeleid op het ministerie van Financiën. ‘Koolmees bedrijft politiek vanuit de inhoud,’ zeggen collega-parlementariërs. ‘Hij is altijd rustig en beheerst. Misschien een beetje ambtelijk, maar hij weet precies hoe hij zijn zin moet krijgen.’

2. Bruno Braakhuis (Groenlinks)

Als oud-bankier is Bruno Braakhuis bij GroenLinks een vreemde eend in de bijt. Bij het deftige Van Lanschot was hij midden in de financiële crisis verantwoordelijk voor maatschappelijk verantwoord ondernemen, sinds een jaar is hij de financieel specialist van de groene Kamerfractie. Inmiddels staat Braakhuis rond het Binnenhof bekend als een van de beste nieuwkomers. In Vrij Nederland noemde hij het zijn grote opdracht om te ‘blijven zeiken’ over moreel besef in de financiële wereld. Collega-Kamerleden zijn vol lof over zijn optreden: ‘Hij gaat de diepte in, hij kan goed debatteren Žn hij heeft politiek gevoel.’ Waarbij moet worden opgemerkt dat Braakhuis de afgelopen maanden door de vele debatten over de overheidsfinanciën ook het podium heeft gekregen om zich te bewijzen. Andere talentvolle nieuwkomers, zoals zijn jonge fractiegenoot Jesse Klaver (oud-voorzitter van CNV Jongeren, nu fractiewoordvoerder Sociale Zaken en Werkgelegenheid), moeten hun kans nog grijpen.

3. Ard van der Steur (VVD)

De VVD-fractie, flink gegroeid na de laatste verkiezingen, herbergt ongetwijfeld vele talenten in de dop. Maar vanwege de precaire meerderheid van het gedoogkabinet, krijgen de nieuwkomers van hun fractiebestuur nauwelijks de ruimte. Alleen Mark Harbers, Bart de Liefde en Ard van der Steur hebben zich tot nu toe weten te onderscheiden. Laatstgenoemde heeft ook zijn uiterlijk mee: sprekend de jonge Hans Wiegel. Van der Steur, justitiewoordvoerder, onderhoudt zijn ouderwets liberale voorkomen met zorg: goed pak, goede das, een doos sigaren op zak. Tijdens debatten en in de wandelgangen heeft hij altijd een bon mot paraat. Dat laatste zal de kenners niet verbazen: in zijn studententijd in Leiden won Van der Steur het Nederlands Kampioenschap Debatteren. ‘Hij presenteert zich als klassieke rechtse bal,’ zegt een invloedrijk politica in de linkse oppositie, ‘maar hij heeft ook nog wat in zijn mars.’

4. Roland van Vliet (PVV)

Te midden van de rouwdouwers in de PVV-fractie is Roland van Vliet, financieel woordvoerder, een opvallend rustige verschijning. De fiscaal jurist – tot 2010 nog ‘tax director’ bij DAF Trucks in Eindhoven is benaderbaar, aimabel en nimmer te betrappen op grove uitspraken. Ageren tegen hoofddoekjes laat hij aan anderen over, liever spreekt hij in zinnen als: ‘overwegende dat de Inkomensafhankelijke Werkgeversbijdrage Zorgverzekeringswet in dit kader wordt omgezet in een fiscaal-neutrale premie...’ Als een van de weinige PVV-Kamerleden heeft hij de ruimte gekregen zich te profileren. En dat doet hij zonder overdreven geldingsdrang. In debatten komt hij goed uit zijn woorden, toont hij kennis van zaken en blijkt hij nog te kunnen luisteren ook. Een insider vat het bondig samen: ‘Van Vliet is een van de weinige PVV’ers die in staat zijn níet meteen op ieders tenen te gaan staan.’

5. Ronald Plasterk (PvdA)

Celbioloog en oud-minister van Onderwijs Ronald Plasterk schoolde zich van de zomer binnen enkele maanden om tot financieel specialist. Zodoende verdrong hij fractiegenoot en oud-Financieele Dagblad-columnist Ed Groot naar de achterste bankjes. Maar inmiddels hebben de twee een aardige rolverdeling gevonden. ‘Ed Groot weet alles van financiën maar is niet zo’n prater,’ zegt een insider, ‘bij Plasterk is het andersom.’ Soms klinkt de oud-minister inderdaad nog wat onwennig. En met zijn eigenwijze toon wekt hij regelmatig wrevel bij andere partijen. Maar het moet gezegd: Plasterk stort zich met overgave in het Kamerwerk. In mei haalde hij een veelbesproken stuntje uit: totaal onverwacht steunde de PvdA een onuitvoerbare motie van de PVV om de EU-begroting niet verder te laten stijgen. CDA en VVD zagen tandenknarsend aan hoe het voorstel zo ineens een meerderheid kreeg. ‘Je kunt een fan van hem zijn of niet,’ zegt een collega-Kamerlid, ‘maar die Plasterk flikt het ’m toch maar mooi.’

Morgen in het haags zomerrapport: De houwdegens en de roeptoeters.