2008 was geen best jaar voor Rita Verdonk. Ze verloor haar twee trouwste adjudanten, Ed Sinke en Kay van de Linde. Ze maakte een uitgebluste indruk in de Tweede Kamer en werd regelmatig uitgelachen door haar mede-volksvertegenwoordigers. En in de peilingen schrompelde haar beweging Trots op Nederland ineen van 25 naar 2 zetels.

Dat moet anders, zal Verdonk aan het begin van 2009 gedacht hebben. Ze trok een nieuwe woordvoerder aan: René Lancee, de besnorde ex-politiechef van Schiermonnikoog die de laatste jaren in Oostenrijk woonde en oorlogsromans schreef met titels als ‘Kanonnenvlees’ en ‘Frontzwijn’.

Lancee bedacht voor Verdonk een nieuwe mediastrategie. Die luidt, kort gezegd: reageer op alles. Sinds januari ontvangt de parlementaire pers een onophoudelijke stroom persberichten van Trots op Nederland. Rita blijkt over werkelijk ieder aspect van het dagelijks bestaan een mening te hebben: de vervolging van Geert Wilders, de situatie in de Amsterdamse wijk Venserpolder (‘schandalig’), de inperking van het aantal koopzondagen (‘verkeerd plan’), de plannen van stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch voor Amsterdam-West (‘misplaatste moslimdromen’) en mogelijke militaire hulp aan Gaza (‘Het Nederlandse volk en de troepen hebben het gehad met de permanente uitzendingsdrift van dit kabinet’).

Vorige week kwam er opnieuw een pareltje binnen. Verdonk nam stelling tegen, jawel, het voorgenomen onder water zetten van de Hertogin Hedwigepolder in Zeeland. ‘Het is duidelijk dat er binnen Zeeland en onder Zeeuwse boeren veel verzet is tegen dit onzinnige voorstel,’ fulmineert Verdonk. ‘Daar moet naar geluisterd worden!’ Om te besluiten met: ‘De tijd voor dergelijke milieu idioterie is voorbij!’

Den Haag staat aan de vooravond van de zwaarste economische crisis in 70 jaar. En Rita Verdonk heeft een duidelijke mening over de Hertogin Hedwigepolder in Zeeland.

Thijs Niemantsverdriet