Wat zou Jan Peter Balkenende beloofd hebben aan Annie Schreijer-Pierik in ruil voor haar steun, toen hij afgelopen week in het Torentje een 'goedmaak-gesprek' met het opstandige Kamerlid voerde? Een positie als staatssecretaris in het kabinet Balkenende V? Of zelfs een ministerschap?

De ene helft van de afspraak was in ieder geval dat Annie haar verzet tegen het lijsttrekkerschap van Jan Peter zou staken, en zelfs braaf mee zou helpen aan de campagne.

Vorige week gaven ze elkaar er nog van langs in de media. Annie Schreijer was de eerste in het CDA die het waagde zich openlijk uit te spreken tegen Balkenende's kandidatuur als lijsttrekker bij de komende verkiezingen. Met Twentse nuchterheid vergeleek ze de demissionaire premier met een oude zomerjurk: 'Na acht jaar wil je wel weer eens wat anders.' En ze vond dat ze dat best mocht zeggen. 'We zitten toch niet in Rusland?'

Waarop Balkenende terugsloeg met een voor een minister-president wel héél persoonlijke sneer: 'Och, dat was toch een beetje een vertrekkend Kamerlid, en ik denk dat afscheid nemen pijn doet.' Aldus poogde hij te suggereren dat de kritiek van Schreijer-Pierik niet was ingegeven door zijn eigen tanende gezag, maar door háár rancune: Schreijer had immers kort tevoren van partijvoorzitter Peter van Heeswijk te horen gekregen dat er voor haar geen plaats meer was op de lijst voor de Tweede Kamer.

Die beslissing van het partijbestuur was niet alleen de boerin uit Hengevelde zélf rauw op de maag gevallen, maar leidde tot verbazing alom. Schreijer-Pierik was al jaren voorzitter van de Vaste Kamercommissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit, en stond bekend als de 'koningin van Twente'. In haar eentje was zij bij verkiezingen goed voor meer dan dertigduizend voorkeurstemmen. Hetgeen zonder twijfel samenhing met haar schaamteloze lobby voor de boerenbelangen.

In de Haagse wandelgangen gaat het verhaal dat Annie enige jaren geleden, tijdens haar eerste ontmoeting met de nieuwe Europese Commissaris van Landbouw, al bij binnenkomst de gedenkwaardige woorden sprak: 'Zo, waar blijft ons geld?' Op het jaarlijkse 'Twente-diner' in Den Haag, waar Sallandse asperges werden geserveerd aan agrarische, provinciale en Haagse hoogwaardigheidsbekleders, was Annie dan ook steevast het stralend middelpunt. En nu mocht ze opeens niet meer op de lijst?

Het lijkt erop dat juist Annie's succes zich tegen haar heeft gekeerd. Volgens CDA-bronnen werd Schreijer-Pierik niet alleen beschóuwd als de koningin van Twente, maar begon ze zich ook als zodanig te gedrágen. Tot ergernis van provinciale en landelijke partijbonzen: wie dacht die omhooggevallen boerin wel niet dat ze was? En zo kon het gebeuren dat Annie een paar weken geleden een slecht nieuws-gesprek had met de partijvoorzitter.

Maar Annie zou Annie niet zijn als ze zich zomaar aan de kant liet zetten. 'Ai-j bange leaft, goah-j-bange dood', moet ze hebben gedacht. En daar kreeg Balkenende opeens een Twentse opstand voor zijn kiezen, op het allerslechtste moment in zijn politieke loopbaan.

Onder druk van zijn adviseurs besloot de geprangde CDA-leider van de week de kwestie toch maar uit te praten met de boze boerin, om verdere schade te beperken. Die beslissing had ie beter eerder kunnen nemen.

Aan de andere kant: als het CDA op 9 juni toch nog de grootste wordt, en Schreijer-Pierik feestelijk toe kan treden tot het kabinet Balkendende V, is de twist tussen de Zeeuwse geroepene en de koningin van Twente snel vergeven en vergeten. Of, in goed Twents: zelfs de beste kippe leg welles 'n ei in de braandnettels.