In een zaaltje van Nieuwspoort schetste superspindokter Hans Hillen woensdagmiddag de contouren van het nieuwe CDA: de partij van de nederigheid moest het worden, wars van elke vorm van arrogantie van de macht.

Een en al bescheidenheid zijn de christen-democraten sinds de verpletterende nederlaag van 9 juni. Dat blijkt ook uit de opstelling van fractieleider Maxime Verhagen. Als verliezer weigerde hij aan tafel te verschijnen bij informateur Uri Rosenthal en de onderhandelaars Rutte en Wilders.

VVD en Partij voor de Vrijheid moesten het eerst samen eens zien te worden over de beperking van de immigratie en de handhaving van de hypotheekrente-aftrek. Daarna zou Verhagen meedelen of hij basis voor steun aan een meerderheidskabinet zag. Reden voor Rosenthal om donderdag de vorming van een rechtse coalitie voor mislukt te verklaren.

Na afloop van zijn persconferentie in de Noenzaal van de Eerste Kamer bleef één vraag onbeantwoord: wat doet Verhagen als Rosenthal de mogelijkheid van een nationaal kabinet van VVD, PvdA en CDA gaat onderzoeken?

Tot nu toe heeft de christen-democratische blufpokeraar gezegd dat de winnaars van de verkiezingen met elkaar moeten praten. Als de Wilderianen niet meer meedoen, zijn dat VVD, D66 en GroenLinks. Maar dat levert geen werkbare meerderheid op. Een nationaal kabinet wel. Alleen: als Verhagen aan de vorming daarvan meewerkt, blijkt zijn weigering om met VVD en PVV te praten niets te maken te hebben gehad met bescheidenheid maar met een grondige afkeer van Wilders. Dat zal slecht vallen bij de kiezers in Brabant en Limburg. Maxime Verhagen heeft de kwaliteiten van Houdini nodig om zich uit deze netelige situatie te redden.