VVD’ers houden van auto’s. Daar hebben ze nooit een geheim van gemaakt. Dat was zo in de tijd van Hans Wiegel, dat was zo onder Frits Bolkestein (al reisde die zelf bij voorkeur met de trein), en dat is nog steeds zo.

Maar in Den Haag hebben de liberalen hun autoliefde de afgelopen vijftien jaar niet ten volle kunnen belijden. Eerst zaten ze acht jaar ingekapseld in een paarse coalitie met de PvdA, die ook fijne dingen voor natuur en openbaar vervoer wilde doen. In de coalitie met het CDA na 2002 was er weer ruimte voor de auto, ware het niet dat VVD-prominenten als Kamerlid Pieter Hofstra en oud-ANWB voorzitter Paul Nouwen inmiddels hun zegen hadden gegeven aan een plan voor rekeningrijden.

Gelukkig voor liberale asfaltminnaars zit de VVD nu in de oppositie. En is minister Eurlings twee weken geleden met zijn plan voor de kilometerbeprijzing gekomen. Alle remmen kunnen los.

Afgelopen zaterdag, op het VVD-najaarscongres, was het autogevoel alom aanwezig. Het begon al met de locatie. Dat was Papendal, bij Arnhem. U raadt het al: uitsluitend per auto bereikbaar. Toen partijleider Mark Rutte op een derde van zijn speech het K-woord voor het eerst liet vallen, begon te zaal meteen te sissen van verontwaardiging. Charlie Aptroot, de liberale volksvertegenwoordiger die voorop gaat in de strijd tegen minister Eurlings onder de slogan ‘Kilometerheffing? No way!’, kreeg een pluim van zijn voorman. ‘Charlie, wat deed je het geweldig afgelopen week in de Tweede Kamer!’ Daverend applaus.

Daarna zette Rutte uiteen waarom hij de kilometerheffing een onzalig plan vindt. Opmerkelijk genoeg speelde hij niet de dezelfde kaart als Aptroot, die vooral hamert op privacy en (verborgen) kosten. De auto, zo legde Rutte uit, vertegenwoordigt het ultieme liberale levensgevoel. De mobilist is niet afhankelijk van stuurse machinisten of nukkige buschaffeurs. Hij kan gaan en staan waar hij wil. ‘Dat gevoel van vrijheid, dat voel je hier,’ riep Rutte terwijl hij op zijn buik wees. ‘En dat laat ik me niet afnemen. Ik wíl geen kastje in mijn auto!’

Het Wiegel-gevoel was even helemaal terug bij de VVD. Nu nog het bijbehorende aantal zetels.