Eindelijk zit de PvdA weer een beetje in de lift. De peilingen zijn nog steeds niet best, maar in ieder geval beter dan die van aartsrivaal het CDA. En de sociaal-democraten hebben goede hoop dat ze erin slagen bij de Statenverkiezingen volgende week een meerderheid van de coalitiepartijen in de Eerste Kamer tegen te houden. ‘De trend is opwaarts’, sprak voorzitter Lilianne Ploumen vorige week in Vrij Nederland. Zo trekken de sociaal-democraten dezer dagen goedgemutst het land in, op campagne.

Maar de campagneactiviteiten laten zien dat de PvdA zich nog steeds niet bevrijd heeft van de cultuur die de partij al jaren in de weg zit: die van de voormalige volkspartij die vooral een bestuurderspartij geworden is. Een vergelijking met de campagne van de PVV, volkspartij pur sang, spreekt boekdelen.

Deze week trok Geert Wilders met lijsttrekker Machiel de Graaf de provincie in om dingen te doen die iedereen kan begrijpen. De geblondeerde leider schoot een kanon af in Boertange, schonk koffie en thee aan bejaarden in een zorgcentrum te Meppel en liet een paar zielige hondjes uit in Enschede. Verder gaat hij nog boodschappen doen voor oudjes in Den Haag, eten rondbrengen in een zorgcentrum te Reuver en een kaarsje aansteken in Den Bosch. Daar is geen woord Frans bij.

De campagne van de PvdA daarentegen is door gewone mensen heel wat moeilijker te volgen. De sociaal-democraten laten zich - tussen het flyeren door – vooral informeren door beroepsbestuurders, in veel gevallen tevens partijgenoten. Zo begaven de Kamerleden Lea Bouwmeester, Jeroen Dijsselbloem, Ronald Plasterk en Frans Timmermans zich naar een presentatie door universiteitsbestuurders in Maastricht over ‘Brainport Zuid-Nederland’. Ahmed Marcouch, Pierre Heijnen en Jeroen Recourt lieten zich in Helmond West informeren door lokale bestuurders over de ‘Helmondse aanpak van probleemwijken’. In Leiden werden de Kamerleden bijgepraat door museumbestuurders over bezuinigingen in de cultuursector. En in Zeeland werden de ze geïnformeerd door onderwijsbestuurders over de ‘Zeeuwse beroepsonderwijssituatie’.

De sociaal-democraten doen al jaren vreselijk hun best zich te ontworstelen aan het imago van de dichtgetimmerde bestuurderspartij, maar de campagne laat zien dat er nog een lange weg te gaan is. In dat opzicht kunnen ze – hoe pijnlijk ook - nog wat leren van Geert.