Laatst gekeken naar het Vara-programma ‘Op weg naar Het Lagerhuis’. Het Dalton uit Voorburg won de finale van het Stad en Esch-college uit Meppel. De hoofdprijs van de debatteerwedstrijd voor scholieren: een reis naar Londen. Kan de Vara het volgende seizoen niet beter een excursie naar de Bundestag in Berlijn of de Noorse Storting in overweging nemen?

Sinds de bonnetjesaffaire is het House of Commons aan lager wal geraakt. Het ene na het andere lid van het Lagerhuis bleek op kosten van de belastingbetaler een tweede hypotheek, plasma-tv of haardroger te hebben aangeschaft. Kranten als The Daily Telegraph en The Guardian staan vol sappige details. Opeens is niets meer wat het een paar dagen geleden nog leek. Jarenlang was het Binnenhof jaloers op de knappe retoriek waarvan de Britse collega’s zich bedienden. Nu worden die afgeschilderd als puberale schooljongetjes die elkaar alleen maar vliegen kunnen afvangen.

Staatsrechthervormers als Hans van Mierlo en Thom de Graaf gaven altijd hoog op van het districtenstelsel dat ze in het Verenigd Koninkrijk kennen. Daar bestond nog een echte band tussen kiezers en gekozenen, was de redenering. Het leverde parlementariërs op die van wanten wisten en zich niet verschuilden achter de brede rug van hun lijsttrekker.

In Engeland wordt juist geconstateerd dat het districtenstelsel de bron van het kwaad was: de volksvertegenwoordigers zagen zich gedwongen er twee huizen op na te houden (één in de omgeving van Westminster en één dicht bij hun kiezers) en dat was het begin van het gesjoemel met declaraties. The Observer van deze week bevat een oproep die is ondertekend door vooraanstaande intellectuelen, schrijvers en musici als Brian Eno, Damon Albarn en Billy Bragg. Ze willen het districtenstelsel vervangen door een stelsel van evenredige vertegenwoordiging. Dat zou eerlijke en onafhankelijke leden van het Lagerhuis opleveren. Grappig: de evenredige vertegenwoordiging is het systeem dat in Nederland in 1917 werd ingevoerd. Wat is alles toch relatief!

Max van Weezel