In de Malietoren (hoofdkantoor van werkgeversorganisatie VNO-NCW) en bij de lobbybureaus rond de Hofvijver weten ze al welk kabinet er in 2011 moet komen: een coalitie van CDA, VVD en D66, liefst geleid door een captain of industry als Hans Wijers of een oud-bankier als Alexander Rinnooy Kan.

Klein probleem: de centrum-rechtse droomcoalitie staat nu nog maar op zeventig zetels in de peilingen en dat is niet genoeg voor een Kamermeerderheid. Maar met een beetje geluk moet die te halen zijn.

De voordelen zijn groot: eindelijk kan er naar hartelust bezuinigd, hervormd en gedereguleerd worden. Geen PvdA die dan nog op de rem trapt. Als christen-democraten, conservatieven en sociaal-liberalen de rijen sluiten, hoeft bovendien geen beroep te worden gedaan op partijen als de SP en de PVV die de buitenlandse investeerders wegjagen. Kat in het bakje dus.

Grote vraag die de werkgevers op dit moment bezig houdt: durft D66-leider Alexander Pechtold de keus voor zo’n 'Nederland-kan-het-Singapore-van-het-westen-worden'-coalitie aan? In hun roerige geschiedenis lieten de democraten zich twee keer eerder inlijven bij centrum-rechts. Voorjaar 1982 bleef Jan Terlouw regeren met het CDA terwijl de PvdA uit het kabinet was gestapt. De Amsterdamse grachtengordel begreep de beslissing niet en stemde met de voeten. Bij de eerstvolgende verkiezingen viel D66 van zeventien naar zes zetels terug. In 2003 besloot toenmalig partijleider Boris Dittrich steun te verlenen aan het centrum-rechtse kabinet Balkenende II.

De democraten raakten onderling verdeeld over het hardvochtige vreemdelingenbeleid van Rita Verdonk en de militaire missie in Afghanistan. Het kabinet kwam ten val en D66 hield op het nippertje nog drie Kamerzetels over. Vervolgens zorgde Pechtold ervoor dat Lazarus weer opstond.

Maar blijft D66 de universiteitssteden veroveren als de partij samenwerkt met Verhagen, Eurlings, Opstelten en Rutten? Topadviseurs van Pechtold als oud-Kamerlid (nu lobbyist bij het bureau Meines & Partners) Bert Bakker denken van wél. Anderen vinden het risico te groot en dromen van een derde paarse coalitie met PvdA, VVD en GroenLinks. Dat kan nog spannende partijcongressen opleveren.