Afgelopen september was ik in New York bij een etentje van de Dutch Young Professionals. Een club Nederlandse twintigers en dertigers die voor ING en De Braauw in de Big Apple werken. Eens in de zoveel tijd komen ze bij elkaar om te eten en heel veel te drinken. Stevig corporaal gehalte.

De gastspreker die avond in een brasserie op East 54th Street was Gerard Dielissen, algemeen directeur van de NOS. Gerard sprak over zijn carrière. Over zijn visie op de publieke omroep. Over het NOS Journaal. Maar bovenal sprak hij over de voetbalrechten. De verkoop van de eredivisie-samenvattingen kwam er weer aan, en Dielissen deelde ons zonder dralen zijn standpunt mee.

En dat standpunt was opmerkelijk. Hij vond namelijk dat de NOS eigenlijk geen bod moest doen. Die eredivisie zou sloten met geld gaan kosten. De NOS had de rechten op de Champions League, en dat is toch de belangrijkste competitie van Europa? Bovendien was er de afgelopen jaren flink geïnvesteerd in korfbal, veldrijden en paardenrennen – en dat zijn toch ook schitterende sporten? Dielissen twijfelde of het eredivisievoetbal überhaupt wel tot de core business van de publieke omroep behoorde.

Deze week keerde het voetbal terug bij de NOS. De gevierde man: Gerard Dielissen. Op zijn weblog was de NOS-baas in opperbeste stemming. De onderhandelingen met de voetbalbobo’s waren ‘plezierig’ verlopen, ‘met veel wederzijds begrip voor elkaars standpunten.’ En de eredivisie hoort toch gewoon lekker bij de NOS? Om zijn punt te maken citeerde hij een bekend Engels voetballied: football is coming home.

Er moet dus iets gebeurd zijn met Gerard Dielissen sinds dat etentje in New York. Ik vermoed een van de volgende drie scenario’s:
- Hij is op andere gedachten gebracht door zijn mede-omroepbazen.
- Hij wist in New York nog niet dat hij het voetbal voor een prikkie (21 miljoen per jaar) kon krijgen.
- Het was een ongelukje. Gerard was oprecht niet geïnteresseerd in het voetbal. Maar zijn hard to get-houding maakte de NOS voor de clubvoorzitters zó aantrekkelijk dat ze hem een aanbod deden dat hij niet kon weigeren. Zoals je een vrouw die jou afwijst per se wil veroveren.

Hoe het precies zit, weet ik niet. Dielissen was deze week niet bereikbaar voor commentaar. Ik hou het dus bij de laatste verklaring – die vind ik wel spannend.

Thijs Niemantsverdriet