Is het toeval of een patroon? De laatste weken is het karigheid troef bij het wekelijkse vragenuurtje op dinsdagmiddag. Normaal selecteert de Kamervoorzitter vier vragen. Maar vorige week waren dat er slechts drie, en gisteren zelfs het miserabele aantal van twee.

En dat terwijl er die ochtend toch een puike lijst van negentien vragen klaar lag voor Kamervoorzitter Verbeet. Volgens de conceptlijst wilde Sytse Fritsma (PVV) de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de tand voelen over het bericht 'Forse toename Oost-Europeanen' in de Spits van afgelopen maandag. En wenste Helma Népperus (VVD) te weten waarom er containers met gif onder de Moerdijkbrug zijn beland (Telegraaf, 9 november).

Uiteindelijk mochten alleen Ineke van Gent (GroenLinks) en Brigitte van der Burg (VVD) de bewindslieden bevragen. Na nog geen veertig minuten kon de Kamer aan de regeling van werkzaamheden beginnen. Was Kamervoorzitter Gerdi Verbeet soms niet tevreden over het niveau van de vragen?

Nee, zegt haar voorlichter. Hij legt uit hoe de voorzitter gebruikt maakt van haar discretionaire bevoegdheid. ‘Er gelden drie criteria: de actualiteit, of de onderwerpen elders in een procedure zitten, of dat ze binnenkort besproken gaan worden – bijvoorbeeld bij de begrotingsbehandelingen. Blijkbaar voldeden deze vragen niet aan criteria.’

Toch jammer voor Marleen Pater-Van der Meer (CDA), die helemaal het Nederlands Juristenblad had doorgespit op zoek naar een vraag. Het werd dit artikel: 'Belaging en de proceskosten in familierechtelijke relaties'. Te stellen aan de minister van Justitie, bij diens afwezigheid aan de staatssecretaris.

Kijken hoeveel vragen we volgende week hebben.