Geert Wilders gebruikte voor zijn film 'Fitna' beelden uit de film 'Obsession, Radical islam's war against the West uit 2006'. Maker Wayne Kopping zegt deze week in Vrij Nederland: 'Wilders heeft scenes uit Obsession geript en die zelf gebruikt. In Fitna zijn zelfs onze ondertitels te zien en is onze muziek te horen'.

Kopping is niet van plan actie te ondernemen tegen Wilders. 'Het belangrijkste is dat de waarheid wordt verteld. Films als Fitna en Obession zijn een wake up-call.'

In zowel Fitna als in Obsession is een gehoofddoekt meisje te zien dat heeft leren zeggen dat alle joden ‘apen en varkens’ zijn. In Fitna volgen daarop beelden van een verkoold lichaam en een naakte man die over de grond wordt gesleept. In Obsession zijn dezelfde scènes te zien, in dezelfde volgorde.

In beide films wordt een identiek kruis van een identieke kerk gerukt. Fitna toont gemaskerde strijders die de Hitlergroet geven terwijl ze voor mullahs staan, Obsession heeft – het wordt eentonig – hetzelfde beeld.

Zelfs de onthoofding is in beide films te zien, al toont Fitna anders dan Obsession ook het afgehakte hoofd. De meest opmerkelijke overeenkomst tussen de films zijn de beelden van negen schreeuwende imams en van de Iraanse president Ahmedinejad. Zij propageren in naam van Allah de wereldhegemonie van de islam en roepen moslims op om het hoofd van ongelovigen en van joden af te snijden.

Achtergrond makers Obsession
In de Verenigde Staten trok Obession de aandacht van de pers toen toen vlak voor de presidentsverkiezing achtentwintig miljoen dvd’s in de zondagkranten van swing states werden verspreid. De Amerikaanse media gingen op zoek naar de distributeur van Obsession. Dat bleek het Clarion Fund, een onbekende non-profitorganisatie, die nauwe banden had met Aish HaTorah, een orthodox-Joodse organisatie die volgens haar eigen website Joden wereldwijd ‘trots wil laten zijn op hun achtergrond’.

Aish HaTorah heeft afdelingen over de hele wereld. Het hoofdkantoor is gevestigd in de oude stad van Jeruzalem. Bij Aish HaTorah leerde filmmaker Wayne Kopping Raphael Shore kennen, met wie hij later Obsession maakte. Kopping was onder de indruk van een powerpointpresentatie van Shore over de Oslo-akkoorden en stelde voor een film te maken.

Relentless, the Struggle for Peace in the Middle East was het resultaat, gevolgd door Obsession en dit jaar door The Third Jihad, over een masterplan van Amerikaanse moslims om de Verenigde Staten op een sluipende manier te islamiseren.

Van de twee filmmakers is Shore het intellectuele zwaargewicht. Hij is rabbijn, woont in Jeruzalem en werkt voor HonestReporting, een mediawaakhond die anti-Israëlische berichtgeving volgt. Zijn tweelingbroer, Ephraim Shore, was directeur van Honest Reporting. Ondanks alle lijnen tussen de films en Aish HaTorah, doen de makers krampachtige pogingen alle dwarsverbanden te bagatelliseren.

Dat Obsession aanvankelijk als een productie van HonestReporting werd gepresenteerd, was een ‘schoonheidsfoutje’ zei Shore. Geruchten dat Aish, of een van Aish’ weldoeners de films had gefinancierd, werden ontkend. ‘Het geld kwam met kleine beetjes binnen,’ vertelt Kopping. Maar vele ‘kleine beetjes’ zijn nodig om een film van vierhonderdduizend dollar te financieren (de kosten van Obsession) of van bijna een miljoen (The Third Jihad, volgens de papieren die Clarion Fund bij de Amerikaanse belastingdienst indiende). Daarbovenop kwamen nog de kosten die de massadistributie van miljoenen dvd’s heeft gekost; volgens een woordvoerder van Clarion Fund ‘enkele miljoenen dollars’. Net als bij Fitna is dus onbekend hoe de anti-islamfilm waaruit Wilders putte, werd gefinancierd.

Richard Silverstein is een pro-Israëlische blogger, van het kamp dat naar vrede met de Palestijnen streeft. Hij schreef regelmatig over Obsession en The Third Jihad. Silverstein vermoedt dat de raadsels rond de films verband houden met de positie van Aish HaTorah. ‘Aish is een religieuze organisatie, die hoog staat aangeschreven vanwege de moderne manier waarop ze seculiere Joden benadert. Wat niet bekend is, is dat Aish politiek is opgeschoven naar de kringen van de kolonisten.’ En die kringen van kolonisten zijn nu juist Wilders’ dikke vrienden in Israël.