Het was afgeladen, afgelopen donderdag in de aula van de Universiteit van Amsterdam. Anet Bleich, journalist bij de Volkskrant, promoveerde op een biografie van Joop den Uyl. ‘Deze aula was vroeger een Lutherse kerk,’ grapte de promovenda aan het begin van de ceremonie. ‘Nu nog zien of het ook een linkse kerk is.’ Nou, dat wás het. Alle linkse strijdmakkers uit Joops hoogtijdagen waren er. Jos van Kemenade, minister van Onderwijs onder Den Uyl. Max van den Berg, partijvoorzitter onder Den Uyl. Onder de in toga gehulde heren in de promotiecommissie: Jos de Beus, PvdA-partijideoloog, en Ed van Thijn, jarenlang met grote vlijt de Onderknuppel van Joop. Ook de andere politieke stromingen waren goed vertegenwoordigd. Hans van Mierlo van D66 zat in de zaal, evenals VVD’er Frans Weisglas. Zelfs de neoconservatieve zuil gaf de acte de presence, in de persoon van Opinio-chef Jaffe Vink.

Maar waar was in hemelsnaam de huidige PvdA, de erfgenamen van Joop? Goed, Kamervoorzitter Gerdi Verbeet zat er. En partijvoorzitter Lilianne Ploumen hing over het ballustrade van het eerste balkon. Maar verder was er niemand uit de top van de partij. Geen kamerleden (hoewel het reces is, dus geen Haagse excuses voorhanden). Geen bewindslieden (terwijl een minister als Ronald Plasterk van zijn bewondering voor Den Uyl geen geheim maakt). En bovenal: geen Wouter Bos (hoewel hij Den Uyl zijn held noemt en hem vorige week op een PvdA-feestje nog instemmend citeerde).

Misschien is het wel iets typisch Nederlands, geen donder geven om de helden van weleer. Ik kan me in ieder geval niet voorstellen dat de Franse president Sarkozy zijn snor zou drukken bij een langverwacht boek over Charles de Gaulle. Of dat Angela Merkel verstek zou laten gaan bij een manifestatie over Konrad Adenauer

Wat de huidige PvdA’ers ook mogen denken van Den Uyl, de partij was onder diens leiding wel twee dingen die ze nu absoluut niet is: groot en machtig. In 1977 beschikte Den Uyl over 53 zetels in de Tweede Kamer. Dat is een stuk meer dan de armlastige 33 stoeltjes die de sociaal-democraten op dit moment bezetten (om nog maar te zwijgen van de schlemielige 25 uit de peilingen).

Rare jongens, die PvdA’ers.

Thijs Niemantsverdriet