Twee berichten die afgelopen dagen in de media stonden: 1. De supportersvereniging van Ajax roept Johan Cruyff op om de club te redden. 2. De PvdA is in de peiling van Maurice de Hond gezakt naar 18 zetels.

Wat deze berichten met elkaar gemeen hebben? Ogenschijnlijk niets. Maar als je er goed over nadenkt eigenlijk een heleboel. Want al is de PvdA een politieke partij en Ajax een voetbalclub, het valt me steeds vaker op hoeveel parallellen er bestaan tussen die twee.

Laten we ze eens op een rijtje zetten:

- Zowel Ajax als de PvdA is een eerbiedwaardig instituut met een markante geschiedenis.
- Ze hebben allebei bijzonder veel aanhang in Amsterdam, terwijl ze in de rest van Nederland kunnen rekenen op een fikse dosis afkeer wegens vermeende arrogantie.
- Allebei hebben ze veel buitenlanders in de basis staan: Suarez, Albayrak, Sulejmani, Aboutaleb, Vertonghen, Marcouch.
- zowel de PvdA als voor Ajax hadden hun de hoogtijdagen in de jaren zeventig: respectievelijk het kabinet-Den Uyl en drie opeenvolgende Europa Cups.
- In de jaren negentig volgde voor beide een heropleving (Champions League 1995, paarse kabinetten van Kok).
- Inmiddels luidt de communis opinio dat ze alletwee in crisis verkeren, dat die crisis is veroorzaakt door slecht leiderschap (Ella Vogelaar, Arie van Os) en het verkwanselen van ideologieen (rode veren, jeugdopleiding). En dat het nooit meer goed komt.
- Niettemin waren er in 2010 weer hoge verwachtingen (de verkiezingen winnen, landskampioen worden), maar ging op het nippertje iemand anders met de buit ervanvandoor (Mark Rutte, FC Twente).
- Eens in de zoveel jaar verschijnt er een rapport waarin staat dat het fundamenteel mis zit en dat alles anders moet (commissie-Vreeman, commissie-Coronel) – en vervolgens gaat men gewoon weer verder alsof er niets is gebeurd.
- Ook meldt zich eens in de zoveel jaar een Verlosser, waarvan iedereen kortstondig en euforisch hoopt dat hij de PvdA (Bos, Cohen) dan wel Ajax (Cruyff, Van Basten) zal redden.
- Allebei de clubs hebben bovenmatig last van oud-kopstukken die vanaf de zijlijn zuur commentaar blijven leveren (Johan Cruyff, Jan Pronk, Sjaak Swart, Marcel van Dam).
- Zowel Ajax als de PvdA hebben een ongekend talent voor het missen van opgelegde kansen en organiseren van de eigen nederlaag.

Wat zijn de lessen die we uit deze lange reeks parallellen moeten trekken? Om te beginnen zullen zowel Ajax als de PvdA aan verwachtingsmanagement moeten doen. Verder zouden ze al die oude mastodonten de mond moeten snoeren. En het belangrijkste: ze moeten leren hard te worden, en hun kansen te grijpen wanneer die zich voordoen.

Tot besluit een hart onder de riem voor beide tobbende teams: Ajax noch de PvdA zal het ooit goed doen in de ogen van hun eigen aanhang (en die van hun tegenstanders). Niet teveel van aantrekken dus.