In een tijd waarin de politiek ongevoelig lijkt voor noodkreten uit de culturele sector, is Ton Schroor (41), Gronings wethouder van onder andere cultuur, een opvallend bestuurder. Niet alleen gaat hij geheel tegen de trend in staan voor kunst en cultuur, hij maakt er geld voor vrij.

Boven op de dertig miljoen die er jaarlijks in de begroting staat voor cultuursubsidies, investeert hij de komende jaren twee miljoen in culturele instellingen. Waarom? Omdat hij gelooft dat cultuur iets zegt over de identiteit van een stad en economisch voordeel oplevert. Met grote festivals, professionele podia en een internationaal gevierd museum staat Groningen op nummer twee in de culturele top 5 van Nederland. Schroor wil dat graag zo houden.

Voor de bezuinigingen van het kabinet heeft hij geen goed woord over. In Buitenhof sprak hij in september 2011 van een dodelijke cocktail, waarmee hij doelde op de combinatie van tweehonderd miljoen aan bezuinigingen en de btw-verhoging op de podiumkunsten. Schroor hekelt het visieloze cultuurbeleid. Hij wil de discussie aangaan om een gemeenschappelijke lijn van Rijk en gemeente op het gebied van cultuur te creëren. Kritiek heeft Schroor ook op de oppositie, waaronder zijn eigen partij D66. ‘Landelijk hebben we ons onvoldoende geprofileerd door niet genoeg afstand te nemen van dit cultuurbeleid.’Schroors visie op cultuur past bij het streven van Groningen om een bruisende stad te zijn in een dunbevolkte regio, die mensen en bedrijven trekt uit het hele land.

Maar ook binnen de stadsgrenzen voert de wethouder een strijd voor cultuur. Er moet een Groninger Forum komen, een pand in het centrum waarin verschillende culturele instellingen zoals de bibliotheek, een filmhuis en een debatcentrum gehuisvest worden: een tweede topattractie naast het Groninger Museum die eind 2017 de deuren moet openen, maar er is stevige weerstand tegen het prestigeproject. Jarenlang is er gediscussieerd over de zin en de kosten van het Forum en het leek er even op dat het hele project niet door zou gaan. Daar heeft Schroor een stokje voor gestoken door consequent te blijven hameren op het belang van een breed toegankelijk cultuurcentrum in de stad waar een kruisbestuiving van kunstdisciplines plaatsvindt.

Dat de oppositie Schroor een ‘wethouder van marketing’ vindt met een mooi verhaal, maar weinig inhoud, wuift hij weg. ‘Ik ben hier niet gekomen om de stoel warm te houden. Ik sta echt voor iets. Dat laat ik ook wel zien met het geld dat ik beschikbaar stel voor cultuur in de stad en mijn vorderingen met het Forum.’