Eerlijk gezegd behoort de persoonlijke weblog niet tot mijn favoriete genres – in de oorspronkelijke noch in de moderne Facebook-variant. Dat ligt aan mij. Nooit begrepen, vrees ik, waarom je je privébeslommeringen zou willen delen met de ganse virtuele wereld. Maar er zijn gelukkige uitzonderingen.

Jaren geleden kwam ik bij toeval terecht op een site over Nederlandse schrijvers, vol alleraardigste quotes, verwijzingen naar knipsels, handige biografische weetjes en bibliografieën. De vormgeving was toen al hopeloos gedateerd, maar de inhoud steeg daar met gemak bovenuit. Niet veel later ontdekte ik dat aan de site een weblog was gekoppeld, waarop de betreffende maker zijn dagen in kaart brengt. Sindsdien behoort de blog van schrijversinfo.nl tot mijn heimelijke genoegens. Altijd goed voor een bezoekje als je even afleiding nodig hebt.

En ik blijk niet de enige te zijn. De Koninklijke Bibliotheek besloot recentelijk om de complete site toe te voegen aan ons nationale ‘digitaal erfgoed’. Bestaat dat? Ja, dat bestaat. Het instituut loopt naar eigen zeggen internationaal voorop in het ‘duurzaam bewaren van gearchiveerde websites’. Sinds 2007 blijkt de KB al bezig om born digital bronnen – zonder equivalent in de tastbare werkelijkheid, zeg maar – te selecteren en te conserveren. Over enkele jaren zullen er in het zogeheten e-Depot zo’n tienduizend sites voor het nageslacht zijn opgeslagen.

Waarin de charme van juist deze blog schuilt, is gek genoeg niet eenvoudig aan te wijzen. Wellicht zit die in de precisie waarmee initiatiefnemer Mats Beek, docent Nederlands te Veenendaal en in zijn vrije tijd handelaar in tweedehandsboeken, het alledaagse bestaan in kaart brengt. Hij doet dat bovendien op een wijze die je in de papieren wereld zelden tegenkomt: zonder pretenties.

Inmiddels ken ik hem bij wijze van spreken beter dan mijn eigen achterbuurman. Zo keek ik mét hem uit naar de geboorte van het eerste kleinkind, weet ik wanneer de auteur een griepje onder de leden heeft (‘Ik liep te zwalken van misselijkheid’), mopper gezellig mee over de taalzonden die hij tegenkomt (‘Wordt hier bij uitgeverijen niet meer naar gekeken?’), lees over het onverwachte sterven van een collega (‘Ik kon vannacht niet in slaap komen’), volg de roerselen van de Commissie Straatnaamgeving, waarvan hij voorzitter is, bestudeer zelfs geïnteresseerd welke nieuwe bestellingen hij via het web binnenkrijgt (‘Dat bewijst weer eens dat als er een schrijver overlijdt ik de week erna minstens één boek van die schrijver verkoop’).

Trouwens, wie wil weten hoe het leraarschap er tegenwoordig uitziet, kan nergens beter terecht dan op deze blog. In december beschreef Beek hoe zijn tweedeklassers tijdens een ‘milieuprojectweek’ ineens ontdekten dat ze behalve internet ook boeken zouden kunnen gebruiken om gegevens op te zoeken: ‘Moet je kijken, handig! Alle informatie bij elkaar!’ En hoe een moeder van een oud-leerling naar hem toe kwam om te vertellen dat haar dochter nu talen studeert, ‘mede door de lessen Nederlands’ die ze destijds van hem kreeg. ‘Op zulke effecten hoop je (stiekem) en het is lekker om te horen dat het af en toe ook lukt!’

Uiteraard was er de afgelopen maand gepaste aandacht voor de onverwachte uitverkiezing door de Koninklijke Bibliotheek. ‘Ik voel mij vereerd,’ meldde Beek, ‘en drink hier vanavond maar eens een mooi glas op.’ Virtueel proostte ik met hem mee.