Marcel Metze, volgens zijn uitgever ‘de beste onderzoeksjournalist van Nederland’, mag zijn boek Veranderend getij, over organisatorische ingrepen bij Rijkswaterstaat niet publiceren. Zie ook: Rijkswaterstaat verbiedt onwelgevallig boek. Betreft het hier een staaltje overheidscensuur anno 2009? Metze zelf is daarvan overtuigd en sleepte Rijkswaterstaat voor de rechter.

Volgens het vonnis in het kort geding verdient de handelwijze van de rijksdienst ‘geen schoonheidsprijs’, maar desondanks haalt Metze bakzeil.

De auteur werd tweeënhalf jaar geleden uitgenodigd om voor het riante bedrag van € 280.000 een ‘kritisch en openhartig’ boek te schrijven over de operatie Doorpakken, Wel Degelijk. Daar rolde een manuscript uit dat zijn opdrachtgevers niet beviel.

De dienst zag af van publicatie en Metze kreeg geen toestemming om zijn Veranderend getij onder eigen verantwoordelijkheid te laten verschijnen. Later bedacht Rijkswaterstaat zich. De dienst besloot dat volgende maand alsnog een ‘aangepaste, ingekorte versie’ van het boek (Metze’s advocaat spreekt van een ‘gecensureerde variant’) bij uitgeverij SDU uitkomt, waarbij de lezer in het ongewisse zal worden gelaten over de identiteit van de auteur.

Het laat zich raden dat de beste onderzoeksjournalist van Nederland knarsetandend kennisnam van het gesol met zijn manuscript, maar juridisch heeft hij geen poot om op te staan. Voorafgaand aan het ondertekenen van de overeenkomst verkocht Metze zijn ziel namelijk niet zozeer aan de duivel, maar wél aan Rijkswaterstaat. Op 9 februari 2007 legde hij schriftelijk vast: ‘Als mijn werkzaamheden zijn afgerond, zal Rijkswaterstaat eigenaar worden van de teksten. Vanaf dat moment kan Rijkswaterstaat naar believen met deze teksten doen wat hij wil en ze in elke gewenste vorm publiceren.’

Lees het vonnis:
Uitspraak p 1-5
Uitspraak p 6-10
Uitspraak p 11-15
Uitspraak p 16