Onze economie moet groener.

Groener omdat we met ons huidige economische systeem de aarde en haar natuurlijke hulpbronnen in zo’n rap tempo uitwonen dat we onvoldoende overlaten voor toekomstige generaties. Groener moet ook om onze welvaart in stand te houden. De creativiteit die nodig is om de roofbouweconomie te veranderen in een duurzame wijze van produceren en consumeren is belangrijk voor ons concurrentievermogen. Internationaal voorop lopen met groene innovaties schept banen. Fijne banen.

Tijdens de verkiezingen ging het amper over groen. Begrijpelijk. De hypotheekrenteaftrek en de eigen bijdrage in de zorg zijn belangrijker in het stemhokje. Het hemd is nader dan de rok. Maar met de formatie in volle gang rijst de vraag wat de nieuwe regering gaat doen aan groen. Er zijn gunstige voortekenen. Van PvdA-leider Diederik Samsom weten we dat hij, als oud Greenpeace-activist, een groen hart heeft. En Mark Rutte was nog geen vier jaar geleden de man van GroenRechts, die oplossingen zocht voor de problemen met ‘energie, water, leefomgeving en natuur’. Met Greenpeace en GroenRechts aan de macht staan we wellicht aan de vooravond van een groene sprong voorwaarts. Wensdenkt u even mee?

Neem eerst het energieprobleem. Nederland loopt door wankelmoedig subsidiebeleid achter met de duurzame productie van energie. Samsom en Rutte willen nu af van die subsidies en komen met een goedkoper en effectiever instrument: dwang. Zowel VVD als PvdA wil dat energiebedrijven wettelijk verplicht worden een (groeiend) deel van hun stroom duurzaam te produceren. Rutte en Samsom vinden het ook een groen idee om de stroomproductie vaker over te laten aan kleinschalige initiatieven van burgers en bedrijven die duurzame energie opwekken.
Een derde punt waarop Rutte en Samsom elkaar de hand kunnen schudden, is het principe van ‘de vervuiler betaalt’. Voor energieproducenten gaat het dan om het verhogen van de prijs voor CO2 in het Europese emissiehandelssysteem (ETS). Waar onze CDA-staatssecretaris van Milieu, Joop Atsma, zichzelf onlangs in Brussel belachelijk maakte door – onder druk van het bedrijfsleven – ineens tegen de verhoging van de prijs van CO2 te zijn, kunnen Rutte en Samsom er nu voor zorgen dat de vervuilers meer gaan betalen.

Ook voor de gewenste vergroening van het belastingstelsel is ‘de vervuiler betaalt’ een goed uitgangspunt. Rutte en Samsom kunnen hiermee vrolijk verder op de door minister De Jager en de Kunduz-coalitie ingezette lijn van fiscale vergroening. Milieuvervuiling wordt relatief duurder (kolentax, BTW-verhoging), minder schadelijke zaken worden goedkoper (denk aan arbeid). Voordelen van groene belastingen zijn: 1) dat bedrijven en consumenten een eerlijkere prijs betalen voor producten en diensten (inclusief vervuilingskosten); 2) dat bedrijven en consumenten worden gestimuleerd zich groener te gedragen en 3) dat de overheid nieuwe en minder schadelijke grondslagen heeft om belasting te heffen.

Onze economie moet groener. Het is een ideaal waar Samsom en Rutte beiden in geloven. Wordt dit de formatie van de groene sprong voorwaarts?