Erik Verlinde
De natuurkundige die Einstein onttroont
Van onze (web)redactie
Advocate en hoogleraar Liesbeth Zegveld neemt het op tegen mensen als Zorreguieta en Karremans.
Als kind dreigde ze een vaas kapot te gooien als ze onrecht zag. Als puber zorgde ze op school voor zo veel tumult dat de onderwijsinspectie eraan te pas dreigde te komen. Ze vond het onterecht dat haar broer een onvoldoende had gekregen. Nu is Liesbeth Zegveld (1970) al ruim twaalf jaar een briljante juriste die tegenover rechters gerechtigheid voor haar cliënten eist.
21 Nederlanders die de blik kantelen
De natuurkundige die Einstein van zijn voetstuk durft te stoten is geniaal of gek. De advocaat die met een longontsteking in de rechtszaal blijft vechten voor de slachtoffers van gifgasaanvallen is een idealist die nooit opgeeft of heeft te veel Amerikaanse rechtbankdrama’s gekeken. De drieëndertigjarige europarlementariër die Europa’s Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken wil afzetten, is een briljant politiek talent of verblind door overmoed. De Marokkaanse rapper die vergeten Nederlandse volkszangers op een schild hijst, zet het hitsige integratiedebat prachtig op zijn kop of is een irritante aandachtszoeker.
Nog maar twee weken geleden voorspelde historicus Gerrit Voerman in Elsevier de ondergang van PvdA, CDA en VVD. Vooral de eerste twee moesten uitkijken. De PvdA slaagde er al sinds 1994 niet in de brug tussen hoog- en laagopgeleiden te slaan. Het CDA appelleerde aan een christelijk volksdeel dat bezig was te verdwijnen.
Je hebt mensen die geloven dat oorlogen om godsdienst gaan, om etniciteit, om voedsel, om ideologie, om de macht zelf, en je hebt mensen die vinden dat het uiteindelijk allemaal om rijkdom gaat. Aan het eind van de vorige eeuw waarschuwde Samuel Huntington voor een clash of civilizations, de War on Terror veronderstelde een clash tussen fanatieke islamterroristen en seculiere westerse staten. En nu mag je het weer over een race om grondstoffen hebben.
...uit Den Haag een ferm ‘nee!’ klonk, alsmede een wanhopig ‘ja’, overstemd door een aanhoudend ‘Ga aan boord, lul!’
‘Maar is dat wel zo?’ Die vraag klinkt volgens Bas Heijne in al zijn columns door. ‘Ik ben er al dagen van tevoren enorm mee bezig.’ Laat over één ding geen misverstand bestaan. Columns zijn voor Bas Heijne meer dan ‘stukkies’.
Kersvers PvdA-voorzitter Hans Spekman wordt de afgelopen weken veelal geportretteerd als ouderwetse, softe sociaal-democraat. Tot zijn eigen ergernis, want ouderwets is hij misschien wel, maar soft? Als wethouder in Utrecht stond Spekman al bekend als ‘sociale Rambo’ vanwege zijn harde optreden tegen drugsoverlast en hangjongeren. En drie jaar geleden veroorzaakte hij een flinke rel, ook binnen zijn eigen partij, door in Vrij Nederland te pleiten voor het publiekelijk ‘vernederen’ van Marokkaanse rotjochies.
‘De Marokkanen die niet willen deugen, moet je vernederen, voor de ogen van hun eigen mensen’, zei hij. ‘Je moet ervoor zorgen dat ze de sulletjes worden van hun eigen wijk. Dat is het enige dat werkt.’
Ter gelegenheid van het interview was de tegendraadse politicus ook nog bereid zijn eeuwige trui voor één keer te verruilen voor een keurig pak met stropdas. Hans Spekman zoals niemand hem ooit zag. Oordeel zelf.
Bas Heijne schrijft sinds 2001 een column in NRC Handelsblad. Er is, zegt Heijne, bijna geen genre zo breed als dat van de column.
Arnon Grunberg schrijft columns voor veel verschillende kranten en tijdschriften.
Bert Wagendorp schrijft drie keer per week een column in de Volkskrant.
Onze online bronselectie
In de ogen van Dennett bestaat het individu nauwelijks.
De Obama's in het Witte Huis
Er zijn in het werk van de Constantijn Huygensprijs-winnaar A.F.Th. van der Heijden geen winnaars, alleen maar verliezers.
Na tien jaar schrijven verkocht debutant Chad Harbach zijn manuscript voor 675.000 dollar.
Twee brieven die Vasili Grossman schreef aan zijn moeder en nooit verstuurde
In Umberto Eco’s De naam van de roos komt een bisschop voor die op een huiveringwekkend subtiele manier de rol van pauselijk rechter vervult. Wanneer deze Bernard Gui in 1327 een ketter voor zich krijgt in een Italiaans klooster bedient hij zich van verschillende gezichten. Hij is ontspannen minzaam, hij zegt het beste met de [...]
Zie hier de literaire kritiek aan het werk.
Dat het met de mens aanmodderen blijft zolang er in de kern niets met hem verandert zal menigeen wel willen toegeven. Maar niet iedereen wil de mens in de kern veranderen. Men moddert liever verder met aanvaarding van het menselijk tekort dan dat men door middel van gensoldaten de slechte eigenschappen van de mens wil [...]
Het gaat al maandenlang over de Europese Unie, over de crisis van de euro, over het failliet van de Europese gedachte, over het instorten van het hele financiële systeem, over de Europese Commissie die geen daadkracht toont, over de verantwoordelijke ministers die evenmin iets verstandigs doen. En over zeuro’s, pleuro’s, eurosceptici, eurobashers en mensen die [...]
Er is een doeltreffende methode om kennis te doden: schoolse rijtjes. Geef me verhalen, fascinerende formules, gruwelijke feiten of schoonheid en ik leer de wereld kennen. Maar hoor ik eendimensionale rijtjes, gedicteerd door een leraar aan een schoolklas, dan zie ik naamloze grafzerken staan. Waarom maakt deze website over de Griekse filosofie het zoveel leuker [...]